Bitwa pod Canosa di Puglia
| Bitwa pod Canosa di Puglia (Cannae) Wojna Normanów z Bizancjum |
|||||||||||||||||
 Zasięg terytorialny Cesarstwa za panowania Bazylego II
|
|||||||||||||||||
| Czas | 1018 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Cannae, Włochy | ||||||||||||||||
| Terytorium | Włochy | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo wojsk Bizancjum | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa pod Kannami (Canosa di Puglia) – starcie zbrojne, które miało miejsce w 1018 roku.
Po podboju Bułgarii w roku 1014 główną areną ekspansji bizantyńskiej stały się Włochy. Wrogą cesarstwu politykę podjął wówczas papież Benedykt VIII, który udzielił swojego poparcia separatystom pod wodzą Melesa oraz sprowadził z Francji Normanów, którzy mieli wyprzeć z Włoch oddziały bizantyńskie.
W roku 1017 Meles na czele armii normandzkiej wtargnął na terytorium cesarstwa. Cesarz Bazyli II wysłał do Włoch silną armię pod wodzą Bazylego Bojanessa. Nowy gubernator Włoch odniósł wielki sukces bijąc pod Kannami (Canosa di Puglia) w roku 1018 wojska najeźdźców. Meles schronił się w Niemczech na dworze Henryka II, gdzie wkrótce zmarł. Część Normanów zaś przeszła na stronę zwycięskiego Bojanessa.
Zwycięstwo to spowodowało powrót silnych wpływów cesarstwa na terenie Włoch.
Chronologia walk Normanów z Bizantyjczykami [edytuj]
- bunt Melusa (1009-1011) walki Melusa w sojuszu z Normanami
- bitwa pod Janiną (1082)
- bitwa nad rzeką Arta (1082)
- bitwa pod Arenule nad rzeką Fortore (1117)
- bitwa pod Kannami nad Ofanto (1118)
- bitwa nad rzeką Olivento pod Lavelto (17 marca 1041)
- bitwa pod Montemaggiore (4 maja 1041)
- bitwa pod Trani (1045)
- bitwa pod Tarentem (1055)
- bitwa pod Orią (1055)
- bitwa pod Larissą (1083)
- bitwa pod Salawrią (1083)
