Bitwa pod Caseros

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Caseros
Wojna urugwajska 1839-1852
Caseros.jpg
Bitwa pod Caseros
Czas 3 lutego 1852
Miejsce Monte Caseros w pobliżu Buenos Aires, Argentyna
Terytorium Argentyna
Wynik zwycięstwo wojsk alianckich
Strony konfliktu
Flag of Uruguay (Oribe).svg Urugwaj

Cesarstwo Brazylii Brazylia

Flag of Entre Rios (1820-1821).svg prowincja Entre Ríos

Konfederacja Argentyńska Argentyna
Dowódcy
Urquiza.jpg Justo José de Urquiza Juan Manuel de Rosas.jpg Juan Manuel de Rosas
Siły
16 000 kawalerii,
10 000 piechoty,
50 dział
15 000 kawalerii,
11 000 piechoty,
60 dział
Straty
400 1 200,
7 000 jeńców
Wojna urugwajska (1839-1852)

Yerua (1839) - San Cala (1841) - Angaco (1841) - Cuacarilla (1841) - Arroyo Grande (1842) - Montevideo (1843) - India Muerta (1845) - Vuelta de Obligado (1845) - San Antonio (1846) - Montevideo (1851) - Caseros (1852)

Bitwa pod Caseros (znana także jako bitwa pod Monte Caseros) – starcie zbrojne, które miało miejsce 3 lutego 1852 r. w trakcie wojny Argentyny z Urugwajem i Brazylią (1839–1852).

Wojnę rozpoczęła próba aneksji Urugwaju przez wojska argentyńskie dowodzone przez dyktatora Juana Manuale Rosasa. Przeciwko Argentyńczykom opowiedziała się Brazylia, uważająca Urugwaj za strefę własnych wpływów oraz gubernator argentyńskiej prowincji Entre Rios - generał Justo Jose de Urquiza.

Do pierwszego większego starcia doszło w okolicy Las Piedras, gdzie wojska sprzymierzonych pokonały Argentyńczyków pod wodzą generała M. Oriby. Po wzmocnieniu sił do liczby 26 000 ludzi dnia 3 lutego 1852 r. w bitwie pod Monte Caseros sprzymierzeni pokonali 25 000 armię argentyńską. Po tej klęsce, w której Argentyńczycy stracili kilka tysięcy ludzi, Rosas odpłynął do Anglii. Nowym prezydentem Argentyny został generał Urquiza, a Urugwaj utrzymał niepodległość.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, wyd. Alma-Press, Warszawa 2004.