Bitwa pod Cepeda (1859)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Cepeda 1859
Wojna domowa w Argentynie 1814-1880
Mitre por Candido Lopez.jpg
Bartolomé Mitre
Czas 23 października 1859
Miejsce Cañada de Cepeda, Santa Fe
Terytorium Argentyna
Wynik Zwycięstwo sił federalnych
Strony konfliktu
Flag of Argentina (1840).svg siły Konfederacji Buenos Aires province flag.png prowincja Buenos Aires
Dowódcy
Gal Urquiza.jpg Justo José de Urquiza Bartolome Mitre ak.jpg Bartolomé Mitre
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
Flag of Liga Federal.svg Wojna domowa w Argentynie Bandera argentina unitaria de guerra.png

Gualeguay (1814) - Espinillo (1814) - Paso de Gualeguaychu (1814) - Guayabos (1815) - La Herradura (1819) - Cepeda (1820) - Canada de la Cruz (1820) - Gamonal (1820) - La Roya (1820) - El Puesto (1823) - El Tala (1826) - Rincon de Valladares (1827) - Navarro (1828) - San Roque (1829) - Puente Marquez (1829) - La Tablada (1829) - Oncativo (1830) - Fraile Muerto (1831) - Cindadella (1831) - Pulares (1832) - Cstanares (1834) - Chiflon (1835) - Carpinteria (1836) - Yucutuja (1837) - Palmar (1838) - Pago Largo (1839) - Cagancha (1839) - Don Cristobal (1840) - Quebracho Herrado (1840) - Sauce Grande (1840) - Famailla (1841) - Rodeo del Medio (1841) - Caaguazu (1841) - Costa Brava (1842) - Arroyo Grande (1842) - Laguna Limpia (1846) - Vences (1847) - Paso del Tplenero (1851) - San Gregorio (1853) - Bitwa pod Martin Garcia (1853) - Cepeda (1859) - Pavón (1861) - Manantial (1861) - Chumbicha (1863) - Mal Paso (1863) - Pozo de Vargas (1867) - Don Cristobal (1870) - Naembe (1871) - Acosta (1872) - Don Gonzalo (1873) - Santa Rosa (1874) - La Verde (1874) - Quera (1875) - Olivera (1880) - Puenta Alsina (1880) - Corrales Viejos (1880)

Bitwa pod Cepeda miała miejsce 23 października 1859 r w rejonie Cañada de Cepeda w trakcie wojny domowej w Argentynie. Armia Konfederacji Argentyńskiej dowodzona przez Justo José de Urquizę zwyciężyła siły z prowincji Buenos Aires dowodzone przez Bartolomé Mitre.

W roku 1853 po bitwie pod Caseros, prowincja Buenos Aires opuściła Konfederację Argentyńską z zamiarem utworzenia samodzielnego państwa. Dla Konfederatów port w Buenos Aires spełniał jednak zbyt ważną rolę w handlu międzynarodowym, dlatego żądania secesjonistów zostały odrzucone. Próby porozumienia dokonane przez Justo José de Urquiza spełzły na niczym, w roku 1857 r. zwolennicy secesji obrali gubernatorem Buenos Aires radykalistę wywodzącego się z partii unitarnej Valentína Alsina.

Dnia 1 kwietnia 1859 r, krótko po zamordowaniu gubernatora prowincji San Juan, Nazareno Benavídeza przez jednego z agentów Buenos Aires, Kongres Konfederacji nadał prezydentowi Urquizie wszelkie pełnomocnictwa do ,,pokojowej reintegracji zbuntowanej prowincji Buenos Aires,,. Gdy to nie powiodło, Urquiza otrzymał zezwolenie na rozstrzygnięcie konfliktu metodami siłowymi. Władze zbuntowanej prowincji deklaracje Konfederacji uznały jako wypowiedzenie wojny. W maju 1859 r. parlament prowincji uprawomocnił gubernatora do odparcia z pomocą armii wszelkich wrogich działań przeciwnika. Dowodzący wojskami Buenos Aires Bartolomé Mitre wydał rozkaz ataku na prowincję Santa Fe, okręty wojenne z Buenos Aires rozpoczęły blokadę stolicy Konfederacji Parany.

Obawiając się eskalacji konfliktu w działania dyplomatyczne zaangażowały się wkrótce Brazylia, Paragwaj, Stany Zjednoczone oraz Wielka Brytania. Rozmowy zakończyły się niepowodzeniem do czego przyczyniło się twarde stanowisko władz Buenos Aires, domagających się wycofania wojsk federalnych. Do decydującego starcia doszło pod Cañada de Cepeda na północ od Pergamino. Po przeprowadzeniu taktycznych manewrów, po południu 23 października obie armie wyszły naprzeciw siebie. Walka trwała do zachodu słońca i zakończyła się porażką wojsk Buenos Aires. Pobite oddziały wycofały się do San Nicolás de los Arroyos. Po bitwie siły federalne nie zdecydowały się na zajęcie Buenos Aires, poprzestając na rozbiciu obozu w pobliskim San José de Flores, gdzie rozpoczęto rokowania pokojowe. Gubernator Alsina opowiadający się za powrotem prowincji do Konfederacji, swoje ugodowe stanowisko przypłacił odwołaniem z zajmowanej funkcji.

11 listopada 1859 r. dzięki wstawiennictwu przybyłego z Paragwaju Francisco Solano Lópeza, obie strony konfliktu podpisały porozumienie w wyniku którego prowincja Buenos Aires ponownie znalazła się w ramach Konfederacji. Po bitwie pod Pavón w roku 1861 prowincja Buenos Aires ugruntowała swoją dominującą pozycję w Argentynie.


Literatura:

  • Páez de la Torre, Carlos (h): El derrumbe de la Confederación. Memorial de la Patria, Band XI, Ed. La Bastilla, Bs. As., 1984. ISBN 950-508-093-X
  • Scobie, James: La lucha por la organización de la Nación Argentina, Ed. Hachette, Bs. As., 1965
  • Sáenz Quesada, María: La República dividida. Memorial de la Patria, Band X, Ed. La Bastilla, Bs. As., 1984
  • Ruiz Moreno, Isidoro J.: El misterio de Pavón, Ed. Claridad, Bs. As., 2005. ISBN 950-620-172-2
  • Ruiz Moreno, Isidoro J.: Campañas militares argentinas, Band III, Ed. Emecé, Bs. As., 2008. ISBN 978-950-620-245-3
  • Zinny, Antonio: Historia de los gobernadores de las Provincias Argentinas, Ed, Hyspamérica, 1987. ISBN 950-614-685-3
  • O’Donell, Pacho, García Hamilton, Enrique y Pigna, Felipe: Historia confidencial, Ed. Booket, Bs. As., 2005. ISBN 987-580-008-2
  • Bosch, Beatriz: Historia de Entre Ríos, Ed. Plus Ultra, Bs. As., 1991. ISBN 950-21-0108-1
  • Bosch, Beatriz: Urquiza y su tiempo, Centro Editor de América Latina, Bs. As., 1984

Literatura: