Bitwa pod Chotusicami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Wojna o sukcesję austriacką

Małujowice - Chotusice - Dettingen - Tulon - Velletri - Fontenoy - Dobromierz - Soor - Kesselsdorf - Piacenza - Roucoux - Finisterre I - Lauffeldt - Finisterre II

Bitwa pod Chotusicami – starcie zbrojne, które miało miejsce 17 maja 1742 podczas pierwszej wojny śląskiej w ramach szerszych działań wojny o sukcesję austriacką. Po bitwie pod Mollwitz (Małujowice) Prusacy w sile 35 szwadronów i 25 batalionów podciągnęli pod Chotusice, gdzie nastąpiło spotkanie z wojskami austriackimi. Prusakami dowodził książę Leopold von Anhalt-Dessau, Austriakami – książę Karol Lotaryński.

Generał pruski Buddenbrock (prawe skrzydło pruskie) otrzymał rozkaz uderzenia na lewe skrzydło Austriaków. W wyniku ataku kawalerii siły austriackie w tym miejscu zostały rozbite. Jednak kontratak austriackich regimentów kirasjerów i dragonów zmusił Prusaków do odwrotu. Tymczasem oddziały Waldowa na lewym skrzydle pruskim zaatakowały Austriaków próbując przebić się przez ich linie.

W pobliżu Chotusic w kleszcze austriackie dostał się książę Leopold wraz ze swymi 12 batalionami piechoty. Prusacy dzielnie odpierali ataki Austriaków, lecz wkrótce zostali całkowicie unicestwieni ogniem artylerii przeciwnika. W końcu do ataku ruszyło prawe skrzydło pruskie w sile 23 batalionów, które zmusiło Austriaków do panicznej ucieczki. Bitwa trwała kilka godzin i zakończyła się zwycięstwem Prusaków, którzy nie podjęli pościgu za uciekającymi Austriakami.

Siły wojskowe[edytuj | edytuj kod]

  • Austriacy: 28 000 ludzi (16 500 piechoty, 11 500 kawalerii, 40 dział)
  • Prusacy: 28 000 ludzi (18 400 piechoty, 9 600 kawalerii, 82 działa)

Straty[edytuj | edytuj kod]

  • Austriacy: 6 332 ludzi w tym ponad 1 000 zabitych
  • Prusacy: 4 778 ludzi w tym ponad 2 000 zabitych

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]