Bitwa pod Civetot

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Civitot
I wyprawa ludowa
Croisade populaire.JPG
Marsz pod Civitot
Czas 21 października 1096
Miejsce Civitot, dzisiejsza Turcja
Wynik zwycięstwo wojsk muzułmańskich
Strony konfliktu
Hughes de Payns.svg Krzyżowcy TurkishEmblem.svg Seldżukidzi
Dowódcy
Piotr z Amiens (formalnie)
Walter bez Mienia † (faktycznie)
Kilidż Arslan I
Siły
ok. 20 000[1] nieznane
Straty
znaczne niewielkie
I wyprawa ludowa

ZemunWieselbergKserigordonCivetot

Bitwa pod Civetot (Civitot) – bitwa lądowa stoczona 21 października 1096 roku pomiędzy wojskami krzyżowców ludowych a armią sułtana Kilidż Arslana. Całkowita klęska krzyżowców.

Przed bitwą[edytuj | edytuj kod]

Po dotarciu do Azji Mniejszej, wyprawa ludowa podzieliła się na dwie grupy. Jedna z nich, w której znalazło się ok. 6000 ludzi zdobyła zamek Kserigordon, gdzie wkrótce sama została oblężona i pokonana. Pozostali krzyżowcy założyli obóz w Civetot i czekali na rozwój wydarzeń. Piotr z Amiens, dotychczasowy wódz wyprawy, już wcześniej stracił niemal cały autorytet. Teraz postanowił wrócić do Konstantynopola, aby prosić cesarza Aleksego I o wsparcie wojskowe[2]. Pozostali dowódcy spierali się, co należy zrobić. Walter bez Mienia doradzał czekać na powrót Piotra, ale inni żądali pomszczenia obrońców Kserigordon. Przeważyło zdanie tych ostatnich.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

21 października armia krzyżowców wymaszerowała z Civetot, pozostawiając za sobą tylko starców, kobiety i dzieci. Zaledwie kilka kilometrów dalej, nieopodal wioski Drakon, wyprawa wpadła w turecką zasadzkę. Na zupełnie zaskoczonych krzyżowców spadł grad strzał, a niebawem Turcy poszli do walnego ataku. Armia krzyżowców ludowych składała się głównie ze źle uzbrojonych chłopów i biedoty, którzy nie mieli większego pojęcia o sztuce wojennej. Ci ludzie szybko wpadli w panikę i rzucili się do ucieczki w kierunku Civetot. Tymczasem w obozie zaczął się kolejny dzień – niektórzy jeszcze spali, bo nikt nie spodziewał się tak rychłego powrotu armii. W tym momencie do Civetot wpadli najpierw krzyżowcy, a chwilę potem ścigający ich Turcy. Doszło do chaotycznej bitwy, która szybko zamieniła się w masakrę. Nieliczni krzyżowcy próbowali się bronić, rozpalając wielkie ogniska, tak aby wiatr zwiewał płomienie w kierunku muzułmanów. O zmroku bitwa była skończona. Zaledwie ok. 3000 obrońców wydostało się z obozu i dotarło do starego zamku nad brzegiem morza. Pozostali zginęli w Civetot. Turcy wzięli do niewoli tylko garstkę jeńców i trochę młodych kobiet[3].

Skutki[edytuj | edytuj kod]

Piotr z Amiens otrzymał informację o klęsce w trakcie wizyty w Konstantynopolu. Cesarz Aleksy I wysłał kilka okrętów wojennych, które uratowały obrońców nieznanego z nazwy zamku nad brzegiem morza. W ten sposób zakończyła się pierwsza wyprawa ludowa[4].

Zwłoki poległych pielgrzymów pod Civitot

Przypisy

  1. Steven Runciman, Dzieje wypraw krzyżowych. Tom I, Państwowy Instytut Wydawniczy, Warszawa 1987, s. 126.
  2. Tamże, s. 125-126.
  3. Tamże, s. 127.
  4. Tamże.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]