Bitwa pod Colenso

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Colenso
II wojna burska 1899-1902
Battle of Colenso Map.png
Czas 15 grudnia 1899
Miejsce Colenso, KwaZulu-Natal
Terytorium Afryka Południowa
Wynik Zwycięstwo Burów
Strony konfliktu
Flag of Transvaal.svg Transwal

Flag of the Orange Free State.svg Wolne Państwo Orania

Flag of the United Kingdom.svg Wielka Brytania
Dowódcy
Général Botha, dédicassé.jpg generał Louis Botha Redvers buller.png generał Redvers Buller
Siły
6 000 18 000,
44 działa
Straty
36 zabitych i rannych 143 zabitych,
755 rannych,
240 jeńców,
10 dział
II wojna burska

TalanaElandslaagteBelmontRzeka ModderStormbergMagersfonteinColensoSpion KopKimberleyKrwawa NiedzielaPaardebergLadysmithSanna's PostMafekingRooiwal

Bitwa pod Colenso – starcie zbrojne, które miało miejsce 15 grudnia 1899 w trakcie II wojny burskiej (1899–1902).

W grudniu 1899 r. głównodowodzący wojsk brytyjskich w Afryce Południowej generał Redvers Buller na czele 18 000 żołnierzy opuścił Durban w Natalu i skierował się w kierunku oblężonego przez Burów miasta Ladysmith. Na wieść o nadciągających Brytyjczykach, 6-tysięczny oddział Burów zajął stanowiska na trzech wzgórzach położonych nad rzeką Tugelą w pobliżu miasta Colenso. Wzgórza poprzecinano potrójnym rzędem okopów oraz zasiekami za którymi znajdowały się zamaskowane działa.

15 grudnia wczesnym rankiem niczego nie spodziewający się Brytyjczycy pojawili się w pobliżu stanowisk Burów. W momencie przekraczania rzeki brygada dowodzona przez generała Fitzroya Harta została nagle ostrzelana i zdziesiątkowana celnym ogniem dział burskich. Podobnie wysokie straty poniosła środkowa brygada generała Henry'ego Hildyarda, która straciła na dodatek całą baterię dział. Do niewoli burskiej dostali się m.in. żołnierze z kompanii osłonowych. Ostatnie dwie prawoskrzydłowe brygady brytyjskie generałów Douglasa Cochrane oraz Geoffreya Bartona dostały się pod ciężki ogień z fortu Wylie i rozproszyły się. Około godziny 11 generał Buller zarządził odwrót. Straty brytyjskie wyniosły prawie 1 200 zabitych, rannych i jeńców. Po stronie burskiej zginęło 8 ludzi a 28 zostało rannych.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, wyd. Alma-press, Warszawa 2004.