Bitwa pod Czarnowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
IV koalicja antyfrancuska

Schleiz - Saalfeld - Jena-Auerstedt - Lubeka - Czarnowo - Gołymin - Pułtusk - Tczew - Iława Pruska - Ostrołęka - Słupsk - Gdańsk - Kołobrzeg - Struga - Dobre Miasto - Lidzbark - Frydland

Bitwa pod Czarnowem – starcie zbrojne, które miało miejsce w nocy z 23 na 24 grudnia 1806 roku podczas wojen napoleońskich.

Napoleon przygotowywał uderzenie na armię rosyjską stacjonującą pod Pułtuskiem i w związku z tym na początku grudnia wysłał w okolice Pomiechówka brygadę piechoty z korpusu Davouta, której zadaniem było utworzenie przyczółka na prawym brzegu Bugo-Narwi. Rosjanie natomiast, którzy mieli dwie armie (pierwsza armia L.Benningsena oraz druga armia F.Buxhōwdena, nad którymi naczelne dowództwo sprawował Michał Michajłowicz Kamienski) planowali wykonanie uderzenia w kierunku zachodnim. Atak rosyjski ubezpieczać miała nad Bugo-Narwią dywizja Ostermanna, która 20 grudnia zakończyła budowę planowanych umocnień w okolicach Czarnowa i Pomiechówka. Lewe skrzydło dywizji oparte zostało o Bugo-Narew pod Czarnowem, natomiast prawe skrzydło oparte było o Wkrę i umocnione robotami ziemnymi wykonanymi w okolicach Pomiechówka.

Gdy 23 grudnia Francuzi zakończyli budowę mostu, postanowili zaatakować przez Czarnowo w kierunku północnym od Bugo-Narwi. Atak ten miał być osłonięty demonstracyjnymi natarciami na linii SerockModlin. Gdy dywizje rosyjskie pierwszej armii szykowały się do natarcia, Francuzi skierowali na dywizję Ostermanna pod Czarnowem potężny atak. W nocy z 23 na 24 grudnia korpus Davouta przełamał rosyjską obronę i ruszył w pościg za wycofującym się nieprzyjacielem w kierunku Nasielska. Ze względu na odwilż drogi pokryte były błotem, które sprawiło, że Francuzi zrezygnowali z dalszego marszu za uciekającymi Rosjanami.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I.