Bitwa pod Diemiańskiem
| Bitwa pod Diemiańskiem II wojna światowa, front wschodni |
|||||||||||||||||
 Mapa ofensywy Armii Czerwonej na południe od jeziora Ilmień pomiędzy 7 stycznia a 21 lutego 1942 roku
|
|||||||||||||||||
| Czas | 8 lutego – 21 kwietnia 1942 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Diemiańsk i okolice | ||||||||||||||||
| Terytorium | ZSRR | ||||||||||||||||
| Przyczyna | ofensywa radziecka w 1942 roku | ||||||||||||||||
| Wynik | obronne zwycięstwo Niemców | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa pod Diemiańskiem (niem. Festung Demjansk lub Kessel von Demjansk; ros. Демя́нский котёл) – bitwa na froncie wschodnim stoczona w 1942 roku pomiędzy oddziałami Armii Czerwonej a Wehrmachtu wokół miasta Diemiańsk, na południe od Leningradu.
Siły niemieckie biorące udział w bitwie obejmowały II Korpus Armijny (pięć dywizji piechoty: 12., 32., 30., 123. i 290. oraz Grupa SS "Totenkopf" i Korpus Zorna), natomiast siły radzieckie składały się z trzech armii (11., 34. oraz 3. Uderzeniowej) oraz dwóch (1. i 4.) brygad spadochronowych.
Bitwa rozpoczęła się 8 lutego 1942 roku, kiedy to Rosjanie potężnymi siłami rozerwali front niemiecki pomiędzy miastem Stara Russa, a Chołmem i doprowadzili do okrążenia w rejonie Diemiańska znacznych sił niemieckich. Zostały one zamknięte na obszarze około 3000 km².
Niemcy nie mogąc przerwać radzieckich linii i połączyć się z oblężonymi, zdecydowali się zaopatrywać ich droga lotniczą. Oznaczało to, że aby II Korpus nie stracił zdolności bojowej codziennie musiało do niego dotrzeć od 100 do 150 samolotów z zaopatrzeniem. W ciągu trwania całej bitwy tą drogą przewieziono 64 844 ton materiałów, a wywieziono ponad 35,5 tysiąca rannych. Droga, którą musiały przelecieć samoloty, wynosiła zaledwie 40 km.
Niemcy wielokrotnie próbowali wyrwać się z okrążenia, jednak radzieckie siły były zbyt duże i początkowo ich plany spełzały na niczym. Jednak 21 kwietnia 1942 roku około godziny 18:00, po trwającym już 7 dni natarciu, Niemcom udało połączyć się z siłami głównymi, co pozwoliło na odbudowę ciągłości frontu.
Zobacz też [edytuj]
Bibliografia [edytuj]
- Paul Carell: Operacja Barbarossa
