Bitwa pod Diemiańskiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Diemiańskiem
II wojna światowa, front wschodni
Demjansk Einkesselung.png
Mapa ofensywy Armii Czerwonej na południe od jeziora Ilmień pomiędzy 7 stycznia a 21 lutego 1942 roku
Czas 8 lutego21 kwietnia 1942
Miejsce Diemiańsk i okolice
Terytorium ZSRR
Przyczyna ofensywa radziecka w 1942 roku
Wynik obronne zwycięstwo Niemców
Strony konfliktu
 III Rzesza  ZSRR
Dowódcy
III Rzesza Walter von Brockdorff
III Rzesza Walther von Seydlitz
Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Paweł Kuroczkin
Siły
około 96 000 żołnierzy nieznane
Straty
około 10 000 zabitych, rannych, pojmanych lub zaginionych nieznane
Niemieckie wojska w pobliżu Diemiańska, 21 marca 1942 roku

Bitwa pod Diemiańskiem (niem. Festung Demjansk lub Kessel von Demjansk; ros. Демя́нский котёл) – bitwa na froncie wschodnim stoczona w 1942 roku pomiędzy oddziałami Armii Czerwonej a Wehrmachtu wokół miasta Diemiańsk, na południe od Leningradu.

Siły niemieckie biorące udział w bitwie obejmowały II Korpus Armijny (pięć dywizji piechoty: 12., 32., 30., 123. i 290. oraz Grupa SS "Totenkopf" i Korpus Zorna), natomiast siły radzieckie składały się z trzech armii (11., 34. oraz 3. Uderzeniowej) oraz dwóch (1. i 4.) brygad spadochronowych.

Bitwa rozpoczęła się 8 lutego 1942 roku, kiedy to Rosjanie potężnymi siłami rozerwali front niemiecki pomiędzy miastem Stara Russa a Chołmem i doprowadzili do okrążenia w rejonie Diemiańska znacznych sił niemieckich. Zostały one zamknięte na obszarze około 3000 km².

Niemcy nie mogąc przerwać radzieckich linii i połączyć się z oblężonymi, zdecydowali się zaopatrywać ich droga lotniczą. Oznaczało to, że aby II Korpus nie stracił zdolności bojowej codziennie musiało do niego dotrzeć od 100 do 150 samolotów z zaopatrzeniem. W ciągu trwania całej bitwy tą drogą przewieziono 64 844 ton materiałów, a wywieziono ponad 35,5 tysiąca rannych. Droga, którą musiały przelecieć samoloty, wynosiła zaledwie 40 km.

Niemcy wielokrotnie próbowali wyrwać się z okrążenia, jednak radzieckie siły były zbyt duże i początkowo ich plany spełzały na niczym. Jednak 21 kwietnia 1942 roku około godziny 18:00, po trwającym już 7 dni natarciu, Niemcom udało połączyć się z siłami głównymi, co pozwoliło na odbudowę ciągłości frontu.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul Carell: Operacja Barbarossa