Bitwa pod Drewry's Bluff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Drewry’s Bluff
Wojna secesyjna
Drewry's Bluff, 1865.png
Drewry's Bluff około 1865 roku
Czas 15 maja 1862
Wynik Zwycięstwo Konfederatów[1]
Strony konfliktu
US flag 34 stars.svg
Unia
Skonfederowane Stany Ameryki
Konfederacja
Dowódcy
John Rodgers naval officer, Civil War - Brady-Handy.jpg
John Rodgers
Ebenezer Farrand
Augustus H. Drewry
Siły
5 okrętów, w tym USS Monitor i USS Galena garnizon (bateria) artylerii
Kampania półwyspowa

Zatoka Hampton RoadsYorktownWilliamsburgEltham’s LandingDrewry’s BluffSiedem sosenBitwy siedmiodniowe

Bitwa pod Drewry’s Bluff (znana również jako bitwa o Fort Darling lub bitwa o Fort Drewry) – starcie zbrojne, które miało miejsce 15 maja 1862 na rzece James pomiędzy oddziałami Unii i Skonfederowanych Stanów Ameryki jako część kampanii półwyspowej podczas wojny secesyjnej. Bitwa zakończyła się zwycięstwem konfederatów dzięki czemu zabezpieczyli oni dostęp do swojej stolicy, Richmond, od strony rzeki James.

Za męstwo wykazane podczas bitwy kapral John Freeman Mackie został odznaczony 10 lipca 1863 Medalem Honoru. Mackie na pokładzie USS Galena odważnie otwierał ogień z muszkietu i dzielnie zastępował na stanowiskach ogniowych swoich poległych i rannych towarzyszy. Mackie został pierwszym w historii marine, który otrzymał to najwyższe odznaczenie amerykańskie[2].

Grafika przedstawiająca kaprala Johna Freemana Mackie na pokładzie USS Galena podczas bitwy pod Drewry's Bluff

Przypisy