Bitwa pod El Tejar - Cartago

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod El Tejar - Cartago
Rewolta w Kostaryce 1948
Oldchurchcartagocostarica.jpg
Cartago - ruiny kościoła
Czas 12 kwietnia 1948
Miejsce Cartago
Terytorium Kostaryka
Wynik Zwycięstwo powstańców
Strony konfliktu
Flag of Costa Rica (state).svg siły rządowe Flag of Costa Rica.svg rebelianci
Dowódcy
Teodoro Picado Michalski José Figueres Ferrer
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane
Wojny i konflikty w Ameryce Łacińskiej

Wojny z Araukanami (1546-1641) - Wojny gurańskie (1628-1756) - Apostoles del Caazapá Guazú (1639) - Rewolta Kreoli w Paragwaju (1721-1735) - Rebelia Pedro Juana Santosa (1742) - Nowa Granada (1781) - Powstanie Tupaca Amaru II (1780-1783) - Granaditas (1810) - Salwador (1811) - Las Piedras (1811) - Paraguarí (1811) - Tacuarí (1811) - San Nicolás (1811) - Araure (1813) - Chillán-El Roble (1813) - San Lorenzo (1813) - Salta (1813) - Montevideo (1814) - Rancagua (1814) - Sipe-Sipe (1815) - Chacabuco (1817) - Matasiete (1817) - Pernambuco (1817) - Maipú (1818) - Boyacá (1819) - Valdivia (1820) - Tacuarembó (1820) - Cepeda (1820) - Carabobo (1821) - Bomboná (1822) - Pichincha (1822) - Maracaibo (1823) - Puerto Cabello (1823) - Junin (1824) - Ayacucho (1824) - Wojna brazylijsko-argentyńska (1825-1828) - Rincón (1825) - Sarandi (1825) - La Trinidad (1827) - Tarqui (1829) - Powstanie Farrapos (1835-1845) - Powstanie Cabanagem (1835-1839) - Urugwaj (1836-1838) - Veracruz (1838) - Wojna domowa w Urugwaju (1839-1852) - Arroyo Grande (1842) - Casma (1839) - Yungay (1839) - Ingavi (1841) - São Paulo (1842) - Santiago (1844) - Puerto Tortuguero (1844) - Churubusco (1847) - Molino del Rey (1847) - Chapultepec (1847) - Las Carreras (1849) - Caseros (1852) - Greytown (1854) - Santa Rosa (1856) - San Jacinto (1856) - Granada (1856) - Rivas (1857) - Cepeda (1859) - Wojna domowa w Wenezueli (1859-1863) - Guayaquil (1860) - Puebla (1862) - Camerone (1863) - Cuaspad (1863) - Las Cañas (1863) - Coquimbo (1863) - Riachuelo (1865) - Tuyuti (1866) - Callao (1866) - Curupayty (1866) - Querétaro (1867) - Kuba (1868-1878) - Itororó (1868) - Cerro Cora (1870)- Topáter (1879) - Iquique (1879) - Angamos (1879) - Dolores (1879) - Tarapacá (1879) - Kuba (1879-1880) - Arica (1880) - Miraflores (1881) - Sangra (1881) - Chorillos (1881) - Concepción (1882) - Chuamachuco (1883) - Caldera (1891) - Concón (1891) - Lapa (1894) - Kuba (1895-1898) - Peralejo (1895) - Mal Tiempo (1895) - Wojny bananowe (1898-1934) - Wojna na Jukatanie (1847-1901) - Kolumbia (1899-1902) - Ciudad Bolívar (1903) - Rewolta Chibata (1910) - Rewolucja meksykańska - Torreón (1914) - Zacatecas (1914) - Veracruz (1914) - Barranquita (1916) - Powstanie Cristero (1926-1929) - Powstanie konstytucjonalistów w Brazylii (1932) - Wojna kolumbijsko-peruwiańska (1932-1933) - Wojna o Chaco (1932-1935) - Wojna peruwiańsko-ekwadorska (1941) - El Tejar (1948) - Boliwia (1949) - Wojna futbolowa (1969) - Wojna domowa w Gwatemali (1960-1996) - El Mozote (1981) - Wojna peruwiańsko-ekwadorska (1981) - Cantaura (1982) - Wojna peruwiańsko-ekwadorska (1995)

Bitwa pod El Tejar - Cartago miała miejsce 12 kwietnia 1948 r. w trakcie rewolty w Kostaryce 1948.

W roku 1948 miały w Kostaryce miejsce wybory, których zwycięzcą została prokomunistyczna partia Vanguardia. Sukces prokomunistów spowodował dnia 10 marca wybuch buntu wojskowego, na czele którego stanął generał José Figueres Ferrer. W kwietniu rebelianci uderzyli na Puerto Limon, które zajęli dnia 11 kwietnia 1948 r. Następnym celem stało się miasto Cartago. Oddział 600 rebeliantów obszedł, przemierzając ciężki teren pozycje wojsk rządowych, po czym 12 kwietnia wtargnął do Cartago i zajął miasto po godzinnej walce. Po umocnieniu się na podmiejskich wzgórzach Figueres odparł atak sił rządowych w okolicy El Tejar. Sukces powstańców przyczynił się do ostatecznego zaniechania oporu przez wojska rządowe.

Bibliografia [edytuj]

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, Wyd. Alma-press, Warszawa 2004.