Bitwa pod Ellandun
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Bitwa pod Ellandun Walki wewnętrzne w Brytanii |
|||||||||||||||||
![]() król Egbert
|
|||||||||||||||||
| Czas | 825 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Wroughton koło Swindon Wiltshire | ||||||||||||||||
| Terytorium | Belgia | ||||||||||||||||
| Wynik | Zwycięstwo Wessex | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa pod Ellandun – starcie zbrojne, które miało miejsce w 825 roku naszej ery pomiędzy królem Wessexu Egbertem a królem Mercji Beornwulfem. Ten ostatni wykorzystał konflikt z Walią, który związał siły Wessexu i ruszył w głąb kraju. Egbert, wsparty przez Wschodnich Anglów, pobił siły mercyjskie koło Ellandun w Wiltshire (może chodzić o dzisiejsze Wroughton koło Swindon), a następnie opanował południowo-zachodnią Anglię. Zwycięstwo uczyniło z Egberta najpotężniejszego z anglosaskich królów, a Beornwulf zginął w innej bitwie w tym samym roku. Wessex zaczęło wieść prym w anglosaskiej heptarchii, co zaowocowało zjednoczeniem kraju w roku 827.
Bibliografia[edytuj]
- Tony Jaques: Dictionary of Battles and Sieges. Londyn: Greenwood, 2006, s. 331. ISBN 978-0313335365.
