Bitwa pod Harbijją

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Harbijją
Hughes de Payns.svg Bitwy łacinników Hughes de Payns.svg

MerzifonNiceaTrypolisAkkonAkkumSzajzarTrypolisHarranEdessaArtahManbidżuKrwawe PoleMeliteneRamlaRamla IIRamla IIISydonSzajzarAl-SannabraSarminHabYibnehTyrAzazMardż al-SaffarBa'rinSzajzarEdessaMeanderBosraAintabInabAskalonHulehAl-BuqaiaHarimAl-BabeinMontgisardCressonHittinHarbijjaHimsAleksandria

Bitwa pod Harbijją – starcie zbrojne, które miało miejsce 17 października 1244 r.

Po zakończeniu bezkrwawej VI krucjaty 12281229 cesarza Fryderyka II w Ziemi Świętej dochodziło do częstych konfliktów pomiędzy regentami.

17 października 1244 r. pod wioską Harbijja niedaleko Gazy doszło do bitwy pomiędzy wojskiem egipskim emira mameluckiego Bajbarsa w sile 5 000 ludzi oraz hord Chorezmijczyków, a oddziałami Franków i sprzymierzonych sił Himsu i Damaszku.

W momencie gdy Frankowie ruszyli do ataku na Egipcjan, Chorezmijczycy uderzyli na muzułmańskich sprzymierzeńców chrześcijan, których po krótkiej walce zmusili do ucieczki. Wtedy Chorezmijczycy zaatakowali prawe skrzydło Franków, spychając ich w kierunku Egipcjan.

W ciągu kilku godzin cała armia chrześcijan została unicestwiona. Zginęli m.in. wielki mistrz templariuszy Armand de Périgord, arcybiskup Tyru i biskup Ar-Ramli. Zginęło 5 000 chrześcijan. Osmiuset jeńców pognano do Egiptu. Niedobitki chrześcijan zbiegły do Jaffy.

W następstwie klęski pod Gazą Frankowie utracili wszystkie zdobycze, jakie na przełomie kilkudziesięciu lat uzyskali na drodze dyplomatycznej. Kolejne niepowodzenia w Ziemi Świętej stały się powodem nowej VII krucjaty 1248-1254.