Bitwa pod Herakleą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Herakleą
Wojna Rzymu z Tarentem i Pyrrusem 282 p.n.e.-272 p.n.e.
[[Plik:Battaglia Heraclea1.jpg Battaglia Heraclea2.jpg|280px]]
Schemat bitwy
Czas 280 p.n.e.
Miejsce Heraklea
Terytorium Południowa Italia, rejon Policoro
Wynik zwycięstwo Pyrrusa
Strony konfliktu
Rzym Epir

Wielka Grecja

Dowódcy
Publiusz Waleriusz Lewinus Pyrrus
Siły
39 000 piechoty
6 000 jazdy
31 500 piechoty
4 000 jazdy
20 słoni bojowych
Straty
7 000 4 000

Bitwa pod Herakleąbitwa, która miało miejsce w roku 280 p.n.e. pomiędzy wojskami Rzymian a królem Epiru, Pyrrusem, który przybył do Italii na zaproszenie miast Wielkiej Grecji, zwłaszcza Tarentu. Bitwa miała miejsce w trakcie wojny Pyrrusa z Rzymem w latach 280–275 p.n.e.

O samej bitwie zachowały się skąpe źródła, historyków rzymskich różnych okresów, nieprzychylne Pyrrusowi. Zawarte są w nich również wzmianki z zaginionych przekazów greckich. Ocenia, że obie strony miały równą liczbę zbrojnych po około 30 tysięcy. Na czele armii miast greckich stał król Pyrrus, Rzymianami zaś dowodził jeden z konsulów, Publiusz Waleriusz Lewinus.

Źródła, jak i historycy oceniają na ogół bitwę jako zwycięską dla Pyrrusa, który wybrał równinny teren walki, idealny dla działań jego falangi oraz wykorzystał słonie bojowe, z którymi Rzymianie zetknęli się pierwszy raz.

Straty legionów szacuje się na ok. 10 tys żołnierzy, zaś Epirotów i Greków o połowę mniejsze.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Kęciek Krzysztof, Benewent 275 p.n.e., wyd. Bellona, Warszawa, 2001.