Bitwa pod Herakleą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Herakleą
Wojna Rzymu z Tarentem i Pyrrusem 282 p.n.e.-272 p.n.e.
[[Plik:Battaglia Heraclea1.jpg Battaglia Heraclea2.jpg|280px]]
Schemat bitwy
Czas 280 p.n.e.
Miejsce Heraklea
Terytorium Południowa Italia, Lukania, rejon obecnego Policoro
Wynik zwycięstwo Pyrrusa
Strony konfliktu
Rzym Epir

Wielka Grecja

Dowódcy
Publiusz Waleriusz Lewinus Pyrrus
Siły
39 000 piechoty
6 000 jazdy
31 500 piechoty
4 000 jazdy
20 słoni bojowych
Straty
7 000 4 000

Bitwa pod Herakleąbitwa, która miało miejsce w roku 280 p.n.e. pomiędzy wojskami Rzymian a królem Epiru, Pyrrusem, który przybył do Italii na zaproszenie miast Wielkiej Grecji, zwłaszcza Tarentu. Bitwa miała miejsce w trakcie wojny Pyrrusa z Rzymem w latach 280–275 p.n.e.

O samej bitwie zachowały się skąpe źródła, historyków rzymskich różnych okresów, nieprzychylne Pyrrusowi. Zawarte są w nich również wzmianki z zaginionych przekazów greckich. Ocenia, że obie strony miały równą liczbę zbrojnych po około 30 tysięcy. Na czele armii miast greckich stał król Pyrrus, Rzymianami zaś dowodził jeden z konsulów, Publiusz Waleriusz Lewinus.

Źródła, jak i historycy oceniają na ogół bitwę jako zwycięską dla Pyrrusa, który wybrał równinny teren walki, idealny dla działań jego falangi oraz wykorzystał słonie bojowe, z którymi Rzymianie zetknęli się pierwszy raz.

Straty legionów szacuje się na ok. 10 tys żołnierzy, zaś Epirotów i Greków o połowę mniejsze.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Kęciek Krzysztof, Benewent 275 p.n.e., wyd. Bellona, Warszawa, 2001.