Bitwa pod Himerą (408 p.n.e.)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Himerą
Wojna Syrakuz z Kartaginą
Siracusa e Cartagine mod.jpg
Rejon konfliktu syrakuzańsko-kartagińskiego
Czas 408 p.n.e.
Miejsce Himera
Terytorium Sycylia
Wynik zwycięstwo Kartaginy
Strony konfliktu
Syrakuzy Kartagińczycy
Dowódcy
Diokles Hannibal Magon
Siły
25 trirem, 15 000 ludzi 60 000
Straty
3 000 zabitych, 3 000 straconych 7 000 – 20 000
Wojna Syrakuz z Kartaginą

Himera - Selinunt - Himera (II) - Akragas - rzeka Himera - Gela - Motye - Katania - Abakaneum - Krimissos - Eknomos - Kartagina - Terias

Bitwa pod Himerą – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 408 p.n.e. w trakcie wojny Syrakuz z Kartaginą.

Po zdobyciu Selinuntu kolejnym celem Hannibala stała się Himera. Władca kartagiński chcąc zdobyć miasto, zamierzał pomścić klęskę swojego dziadka Hamilkara pod miastem w roku 480 p.n.e. Siły Kartagińczyków zostały wzmocnione liczbą 20 000 Sykanów i Sykulów, którzy uzupełnili straty poniesione pod Selinuntem.

Po nadejściu pod miasto cała armia z wyjątkiem 40 000 żołnierzy pozostawionych w obozie przypuściła zakończony niepowodzeniem szturm na Himerę, wykorzystując tarany. Dopiero po wykonaniu podkopu i podpaleniu drewnianych konstrukcji wewnątrz ,część murów runęła. Atak Kartagińczyków na powstały wyłom, został i tym razem odparty a mury odbudowane przez obrońców. Dodatkowo obrońców wsparły 4 000 Syrakuzan i wojowników z Akragas. Dowodzący Syrakuzanami Diokles zdecydował się na wypad z miasta. Atak przypuściło 10 000 hoplitów, którzy uderzyli na wojska Hannibala. Kartagińczycy wpadli w panikę, wycofując się do obozu. Straty Kartagińczyków były olbrzymie i miały wynieść od 7 000 do 20 000 ludzi. Obserwujący walkę ze wzgórz Hannibal wprowadził wówczas do walki nowe oddziały, które rzucił do kontrataku. Ten okazał się sukcesem a Syrakuzanie tracąc 3 000 ludzi wycofali się z powrotem do miasta.

Po utracie nadziei na rychłą pomoc ze strony Syrakuz, Diokles podjął decyzję o ewakuacji miasta. Po wycofaniu się do Messany sił Dioklesa oraz kobiet i dzieci, Hannibal ponownie rzucił swoje siły do szturmu. Atak zakończył się sukcesem a Kartagińczycy wdarli się do miasta dokonując rzezi obrońców. Miasto splądrowano a cywilów sprzedano w niewolę. 3 000 obrońców po poddaniu torturom stracono w pomście za klęskę Hamilkara w r. 480 p.n.e. Na koniec miasto zrównano z ziemią a Hannibal odpłynął ze swoim wojskiem do Kartaginy.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Grzegorz Lach: Wyprawa sycylijska 415-413 p.n.e., wyd. Bellona, Warszawa 2007.