Bitwa pod Hochkirch

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Hochkirch
wojna siedmioletnia
Kärtchen zur Schlacht bei Hochkirch (14.10.1758).jpg
historyczna mapa bitwy pod Hochkirch
Czas 14 października 1758
Miejsce Hochkirch
Terytorium Saksonia, Niemcy
Wynik zwycięstwo austriackie
Strony konfliktu
Flag of the Kingdom of Prussia (1750-1801).svg Królestwo Prus Cesarstwo Austrii Austria
Dowódcy
Fryderyk II Wielki feldmarszałek Leopold von Daun
Siły
30 000 ludzi (20 000 piechoty, 10 000 jazdy),
200 dział
78 000 ludzi (50 000 piechoty, 28 000 jazdy),
340 dział
Straty
9 000 ludzi,
101 dział
7 000 ludzi
Wojna siedmioletnia

Minorka - Lovosice - Reichenberg - Praga - Kolin - Palasi - Hastenbeck - Groß-Jägersdorf - Moys - Cap-Français - Rochefort - Rossbach - Wrocław - Lutynia - Krefeld - Domstadtl - Sarbinowo - Hochkirch - Bergen - Kije - Minden - Kunowice - Hoyerswerda - Lagos - zatoka Quiberon - Maxen - Miśnia - Landeshut - Carrickfergus - Warburg - Legnica - Kloster Kamp - Torgau - Belle Île - Vellinghausen - Burkatów - Wilhelmstahl - Freiberg - Gwadelupa - Martynika - Hawana - Manila - Buxar - Dzierżoniów

Bitwa pod Hochkirch – starcie zbrojne, które miało miejsce 14 października 1758 roku między wojskami pruskimi króla Fryderyka II a armią austriacką dowodzoną przez feldmarszałka Leopolda von Dauna koło górnołużyckiej miejscowości Hochkirch w Saksonii.

Siły pruskie liczyły 30 000 żołnierzy (20 000 piechoty i 10 000 kawalerii) z 200 armatami, Austriacy mieli 78 000 ludzi (50 000 piechoty i 28 000 kawalerii) z 340 działami.

Na skutek złego rozpoznania armia Fryderyka została zaskoczona przez przeciwnika, który o trzeciej w nocy zaatakował obóz pruski. Nagły, niespodziewany atak spowodował początkowo panikę, którą jednak Fryderyk opanował, usztywniając obronę, a następnie organizując spokojny, kontrolowany odwrót. Jak na ironię porażka Prusaków była spowodowana wykorzystaniem przez Dauna ulubionej taktyki Fryderyka - uderzenia na flankę przeciwnika.

Straty obu armii były bardzo duże: Prusacy stracili 9000 ludzi, 101 dział i 28 sztandarów, Austriacy pozostawili na placu boju prawie 7 000 ludzi. Mimo porażki wojska pruskie nie zostały rozbite, a feldmarszałek Daun nie potrafił wykorzystać swojego zwycięstwa.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Sebastian Haffner: Prusy bez legendy: Zarys dziejów. Warszawa: Oficyna Historii XIX i XX wieku, 1996. ISBN 83-905989-3-0.