Bitwa pod Hodowem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Hodowem
Awantury mołdawskie
Czas 11 czerwca 1694
Miejsce Hodów
Terytorium ziemia lwowska
Wynik wygrana sił polskich
Strony konfliktu
 I Rzeczpospolita  Chanat Krymski
Dowódcy
Konstanty Zahorowski
Mikołaj Tyszkowski
Jan Witosławski
Siły
400 ~40 000
Straty
nieznane, mniej niż 100 1000-2000

Bitwa pod Hodowembitwa pomiędzy wojskami polskimi a tatarskimi pod Hodowem w 1694 roku.

W czerwcu 1694 roku miała miejsce zbrojna napaść Tatarów na ziemie polskie przeprowadzona w celu pozyskania jasyru. Do ich odparcia skierowano 7 chorągwi z Okopów Świętej Trójcy pod dowództwem Konstantego Zahorowskiego i Szańca Panny Marii pod dowództwem Mikołaja Tyszkowskiego. Były to wojska husarskie i pancerne.

Do pierwszego starcia doszło na polach hodowskich. Polacy pojmali dwóch mirzów, ale do niewoli dostał się Mikołaj Tyszkowski, który został z niej potem wykupiony. Po tym starciu Polacy, w obliczu przygniatającej przewagi tatarskiego najazdu, wycofali się do Hodowa, w którym husaria zeszła z koni i wykorzystała do obrony będące już na miejscu z powodu wcześniejszych najazdów kobylice. Ataki, pieszo i z pomocą broni palnej, przez pięć do sześciu godzin odpierało ok. 400 polskich husarzy. Kiedy skończyła się amunicja, husarze strzelali tatarskimi strzałami wkładanymi do luf zamiast kul[1]. Tatarów było według różnych szacunków od 25 do 70 tysięcy, jednak król Jan III Sobieski podawał w rozmowie z Mikołajem Złotnickim liczbę 40 000, co dawałoby stosunek sił 100:1[2].

Nie mogąc pokonać obrońców, Tatarzy wysłali Lipków, czyli polskich Tatarów, z żądaniem kapitulacji. Polacy odmówili, wobec czego Tatarzy wycofali się do Kamieńca Podolskiego ze względu na znaczne straty. Dzięki polskiemu zwycięstwu powstrzymany został cały najazd tatarski.

W bitwie większość Polaków odniosła rany, a zabitych było kilkudziesięciu[3]. Konstanty Zahorowski zmarł z powodu odniesionych ran trzy dni po bitwie.

Jan III Sobieski obdarował husarzy pieniędzmi i końmi, a w 1695 roku kazał postawić im pomnik. Pomnik przetrwał do naszych czasów. Latem 2014 roku przeprowadzono jego renowację, następnie 25 października tego samego roku dokonano uroczystego odsłonięcia podczas obchodów 320. rocznicy bitwy[4].

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Z powodu olbrzymiej dysproporcji sił bitwa ta bywa nazywana polskimi Termopilami, podobnie jak obrona Wizny.

Przypisy

  1. Sikora R., Niezwykłe bitwy i szarże husarii, Warszawa 2011.
  2. Sarnecki K., Pamiętniki z czasów Jana Sobieskiego, tom 1, opr. J. Woliński, Wrocław 2004.
  3. Mała Encyklopedia Wojskowa, p.r. J. Bordziłowski, tom 1, Warszawa 1967
  4. Relacja z obchodów 320. rocznicy bitwy pod Hodowem i uroczystości odsłonięcia odnowionego pomnika bitwy, Ambasada RP w Kijowie, 25.10.2014

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]