Bitwa pod Kinburn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Kinburn
Wojna krymska
Adolphe Jean-Baptiste Bayot01.jpg
Francuska litografia przedstawiająca jeden ze zniszczonych fortów (1855)
Czas 17 października 1855
Terytorium Imperium Rosyjskie
Wynik zwycięstwo Brytyjczyków i Francuzów
Strony konfliktu
Wielka Brytania Wielka Brytania
Francja II Cesarstwo Francuskie
Rosja Imperium Rosyjskie
Wojna krymska

Olteniţa - Synopa - Cetate - Silistra - Kurekdere - Bomarsund - Pietropawłowsk - Alma - Sewastopol - Bałakława - Inkerman - Eupatoria - Malakoff - Taganrog - Czorna - Kars - Kinburn

Bitwa pod Kinburn – starcie zbrojne, które miało miejsce w końcowej fazie wojny krymskiej. 17 października 1855 roku połączona flota brytyjsko-francuska podjęła zwycięską walkę z rosyjskimi fortami usytuowanymi na skraju półwyspu Kinburn (południowy brzeg estuarium Dniepru na terenie dzisiejszej Ukrainy).

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Chociaż bitwa nie miała wpływu na wynik kończącej się wojny, jest godna uwagi ze względu na jeden z pierwszych w historii przypadków bojowego użycia okrętów pancernych. Zapewniły one sprzymierzonej flocie stosunkowo szybki i łatwy sukces. W ciągu czterogodzinnej walki francuskie okręty zniszczyły wrogie baterie i chroniące je fortyfikacje. Mimo iż same otrzymały w międzyczasie wiele trafień, dzięki opancerzonym kadłubom, nie poniosły większych strat. Starcie to, wespół z bitwą pod Synopą, miało decydujący wpływ na wycofanie z użycia przez współczesne marynarki wojenne okrętów o drewnianej konstrukcji.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons
  • bitwy i operacje morskie