Bitwa pod Knocknaclashy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Knocknaclashy
Kampania Cromwella w Irlandii 16491653
Ross Castle.jpg
Ross Castle
Czas lipiec 1651
Miejsce Knocknaclashy hrabstwo Cork
Terytorium Irlandia
Wynik zwycięstwo wojsk parlamentu
Strony konfliktu
irlandzkie siły konfederackie angielskie wojska parlamentarne
Dowódcy
Donagh MacCarthy Roger Boyle
Siły
3 000 2 000
Straty
500 26 zabitych,
130 rannych
Kampania Cromwella w Irlandii

Wexford - Rathmines - Drogheda - Clonmel - Waterford - Macroom - Scarrifholis - Knocknaclashy - Galway

Bitwa pod Knocknaclashy – starcie zbrojne, które miało miejsce w lipcu 1651 r. w trakcie kampanii Cromwella w Irlandii (1649–1653). W bitwie tej wojska Konfederacji Irlandzkiej pod wodzą Donagha MacCarty'ego zostały pokonane przez angielskie siły parlamentarne Rogera Boyle'a. Starcie miało miejsce w hrabstwie Cork w południowej Irlandii.

Wprowadzenie[edytuj | edytuj kod]

W wyniku walk w latach 1649–1650 kontrolę nad większą częścią ziem prowincji Munster przejęły całkowicie siły angielskie. W tym czasie Oliver Cromwell poprowadził swoją armię (New Model Army) z kierunku południowego na północ, natomiast Roger Boyle z powodu buntu w obozie rojalistów w Cork powrócił do miasta ponownie je zajmując. Zajęcie miasta spowodowało, że teraz sojusz konfederacko-rojalistyczny miał na swoich tyłach wrogą armię, co zmusiło Irlandczyków do przekroczenia rzeki Shannon i powrotu w rejon miast Limerick i Galway.

Jedyną zorganizowaną armią irlandzką w południowym Munsterze były wojska pod wodzą Donagha MacCarthy stacjonującego w górzystym regionie na zachód od Cork. W lipcu 1651 r. MacCarthy próbował przyjść z pomocą oblężonemu miastu Limerick, kierując się z kierunku Killarney. Irlandczycy w sile 3 000 ludzi piechoty i nieliczną kawalerią pomaszerowali w kierunku Mallow w hrabstwie Cork, zamierzając połączyć się tam z pozostałymi oddziałami partyzanckimi. Anglicy przewidzieli jednak ten ruch, wysyłając w tym kierunku siły pod wodza Rogera Boyle. Obie strony spotkały się w rejonie miasta Knocknaclashy.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Irlandzycy dysponowali przewagą liczbną (3 000 do 2 000 ludzi), stanowili jednak słabszą siłę wojskową pod względem wytrenowania i uzbrojenia. Poza tym Anglicy dysponowali liczniejszą kawalerią, co dawało im przewagę w otwartym polu. Bitwę rozpoczął ostrzał angielski, który całkowicie wyłączył z gry kawalerię irlandzką. Mimo to piechota irlandzka uzbrojona w piki walczyła mężnie, starając się wykorzystać swoją przewagę liczebną. Wówczas Boyle zarządził atak kawalerii na oba skrzydła irlandzkich pikinierów otwierając wolną drogę angielskiej piechocie. Atak ten spowodował zamieszanie w szeregach irlandzkich, zmuszając wojska Konfederacji do ucieczki. W trakcie pościgu Anglicy zabili setki przeciwników (około 500). Sam Boyle zarządził aby nie brano żadnych jeńców z wyjątkiem wysokiej rangi oficerów. Anglicy stracili 26 żołnierzy, 130 było rannych. Pozostali przy życiu Irlandczycy, wśród nich MacCarthy zawrócili do Ross Castle, gdzie skapitulowali w roku 1652 r.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Padraig Lenihan: Confederate Catholics at War, Cork 2001.
  • James Scott Wheeler, Cromwell in Ireland, New York 1999.