Bitwa pod Kulewczą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Kulewczą
VIII wojna rosyjsko-turecka
Czas 11 czerwca 1829
Miejsce Kulewcza, Bułgaria
Wynik zwycięstwo wojsk rosyjskich
Strony konfliktu
Imperium Rosyjskie Imperium Rosyjskie  Imperium osmańskie
Dowódcy
gen. Iwan Dybicz, gen. Ostroszczenko Raszyd Mahmed Pasza
Siły
50 000 Rosjan
7 tys. Wołochów i Mołdawian
12 000
Straty
ok. 1 000 zabitych ok. 5 000 zabitych
1 500 wziętych do niewoli
43 działa

Bitwa pod Kulewczą – starcie zbrojne, które miało miejsce 11 czerwca 1829 w ramach wojny rosyjsko-tureckiej (1828–1829).

Do bitwy doszło między armią rosyjską w sile ok. 50 000 żołnierzy (oraz ok. 7 000 Wołochów i Mołdawian), a ok. 12-tysięczną armią turecką. Wojskami rosyjskimi dowodził Iwan Dybicz, a tureckimi Reszyd Mehmed Pasza, który prowadził je pod Warnę. Wielki wezyr Raszyd Mahmed Pasza dowiedziawszy się o marszu Rosjan na Szumen ruszył ze swoimi siłami w kierunku tej twierdzy i 10 czerwca (29 maja według starego kalendarza) podszedł pod Kulewczę, gdzie spotkał awangardy armii rosyjskiej pod dowództwem gen. Ostroszczenki. Rankiem 11 czerwca, w czasie rekonesansu, Ostroszczenko natknął się na siły tureckie i został odrzucony z dużymi stratami. Wysłane posiłki rosyjskie zatrzymały Turków i zmusiły ich do odwrotu na linię wyjściową, tj. grzbiety wzniesień. Tam zaatakował wojska tureckie gen. Iwan Dybicz ze swoimi oddziałami. Atak Dybicza był udany. Cały obóz Turków wraz z artylerią został zdobyty. Rosjanie zajęli też twierdzę. Zwycięstwo pozwoliło Rosjanom przejść przez Bałkany na Adrianopol. Rosjanie odnieśli zwycięstwo tracąc ok. 1 000 żołnierzy w stosunku do 5 000 zabitych żołnierzy tureckich, 1 500 wziętych do niewoli i 43 dział i prowiantu. Szybki marsz Rosjan pod Adrianopol faktycznie przyniósł zwycięstwo w wojnie.