Bitwa pod Legnano (1176)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Legnano
V wojna włoska Fryderyka Barbarossy
Battle of Legnano.png
Bitwa pod Legnano
Czas 29 maja 1176
Miejsce Legnano
Terytorium Lombardia
Przyczyna próba opanowania północnych Włoch przez cesarza niemieckiego
Wynik zwycięstwo Ligi Lombardzkiej
Strony konfliktu
Hohenstaufen emporer arms.svg Cesarstwo CoA civ ITA milano.png Liga Lombardzka
Dowódcy
Fryderyk I Barbarossa Alberto da Giussano
Siły
3 000 żołnierzy 3 500 żołnierzy
Straty
nieznane nieznane
Holy Roman Empire Arms-single head.svg Kampanie Fryderyka Barbarossy Coat of arms of Rome.svg

I wojna włoska Fryderyka Barbarossy (1154-1155) - Tortona (1155) - Werona (1155) - II wojna włoska Fryderyka Barbarossy (1158-1162) - Carcano (1160) - III wojna włoska Fryderyka Barbarossy (1163-1164) - IV wojna włoska Fryderyka Barbarossy (1166-1168) - Tuskulum (1167) - V wojna włoska Fryderyka Barbarossy (1174-1177) - Legnano (1176)

Bitwa pod Legnano – starcie zbrojne, które miało miejsce 29 maja 1176 w trakcie piątej wyprawy italskiej Fryderyka Barbarossy (11741177).

Chcąc opanować miasta północnych Włoch Fryderyk Barbarossa na czele 4 000[1] jazdy wyruszył w maju 1176 znad jeziora Como, by połączyć się z siłami włoskich sprzymierzeńców. Z Mediolanu ruszyła przeciwko niemu armia Ligi Lombardzkiej licząca 12 000[2] żołnierzy, którą dowodził Alberto da Giussano.

Mimo iż pod Legnano przewaga przeciwnika była przytłaczająca, Fryderyk zdecydował się na atak. Liczący 300 rycerzy niemiecki oddział wpadł na liczącą 700 jezdnych szpicę Lombardczyków. Wtedy na pomoc swoim ruszył cesarz. Niemieckie rycerstwo z całą siłą uderzyło na lombardzką jazdę, która w trakcie ucieczki stratowała szeregi własnych wojsk. Niemieccy rycerze prowadzeni przez cesarza dotarli do głównego sztandaru Lombardczyków, którzy uznali bitwę za przegraną i wycofali się do Mediolanu. Rycerze Barbarossy uderzyli wówczas na mediolańską piechotę opartą o carroccio, ale fala ich uderzenia załamała się na włóczniach Mediolańczyków. Wówczas do boju powróciła jazda mediolańska, która wspólnie z rycerstwem Brescii uderzyła na skrzydło rycerzy niemieckich, związanych czołową walką z piechotą. Podczas ataku doszło do upadku konia cesarza, który przygniótł Fryderyka. Widząc to Niemcy, myśląc że cesarz zginął, rzucili się do ucieczki. Podczas odwrotu wielu rycerzy niemieckich zostało zabitych, inni utonęli w rzece Ticino. Dopiero po trzech dniach Fryderyk niespodziewanie pojawił się w Pawii cały i zdrowy (kroniki milczą o tym, co się z nim działo od momentu upadku z konia).

Porażka pod Legnano stała się powodem do podjęcia rokowań pokojowych z papieżem Aleksandrem III.

Przypisy

  1. Mała Encyklopedia Wojskowa.
  2. Mała Encyklopedia Wojskowa; niektóre źródła przesadnie oceniały armię miast lombardzkich na kilkadziesiąt tysięcy żołnierzy.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 2.