Bitwa pod Lomnicami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Lomnicami
Wojna trzydziestoletnia
Czas 9 listopada 1618
Terytorium Czech
Wynik zwycięstwo Czechów
Strony konfliktu
Flag of Bohemia.svg Królestwo Czech Banner of the Holy Roman Emperor (after 1400).svg Cesarstwo
Dowódcy
Henryk Maciej Thurn Hrabia de Bucquoy
Siły
14 000 10 000
Straty
80 zabitych,
120 rannych
1 500 zabitych, rannych
i zaginionych
Wojna trzydziestoletnia

Pilzno - Lomnice - Biała Góra - Mingolsheim - Wimpfen - Höchst - Fleurus - Stadtlohn - Granowo - Dessau - Lutter am Barenberge - Wołogoszcz - Breitenfeld I - Rain - Norymberga - Lützen - Ścinawa - Nördlingen I - Wittstock - Rheinfelden - Wittenweier - Thann - Chemnitz - Honnecourt - Breitenfeld II - Rocroi - Tuttlingen - Kolberger Heide - Fryburg - Fehmarn - Jankov - Herbsthausen - Nördlingen II - Zusmarshausen - Lens - Praga

Bitwa pod Lomnicami (Lomnice nad Lužnicí) – starcie zbrojne, które miało miejsce 9 listopada 1618 roku, podczas wstępnego okresu wojny trzydziestoletniej. Z jednej strony w bitwie brała udział katolicka armia Karola Bonawentury de Longueval, hrabiego de Bucquoy, z drugiej natomiast armia protestancka Jindřicha Matyáša Thurna.

23 maja 1618 roku protestancka czeska szlachta zdetronizowała króla Macieja, przy czym z okien zamku na Hradczanach wyrzucono na bruk przedstawicieli austriackiego władcy (zyskało to miano defenestracji). Natychmiast powstał dyrektoriat, a na czele armii stanął Thurn.

Katolicka armia maszerowała na Pragę, ale wojska protestanckie zablokowały ją na przeciąg kilku tygodni w pobliżu miejscowości Čáslav. Kłopoty z zaopatrzeniem i choroby zmusiły Buqouya do wycofania. Thurn podążał jego tropem i wydał mu bitwę na polach miejscowości Lomnice nad Lužnicí w południowych Czechach. Część katolickiej armii znalazła się na grobli między dwoma stawami rybnymi i poniosła znaczne straty od ognia artyleryjskiego.

Bucquoy stracił co najmniej 1500 ludzi, i opuścił Czechy. Thurn nie zdecydował się na pościg i zaprzepaścił okazję ostatecznego zniszczenia sił przeciwnika.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Jitka Lenková i Václav Pavlík: Nejdůležitější bitvy v Českých dějinách.
  • Miloš Pojar: Jindřich Matyáš Thurn - muž činu, Ivo Železný, Praha 1998, ISBN 80-237-3560-8