Bitwa pod Maipú

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Maipú
Wojny niepodległościowe w Ameryce Łacińskiej, Wojna o niepodległość Chile 1813-1826
Battle of Maipu.jpg
Bitwa pod Maipú - obraz Juana Mauricio Rugendasa
Czas 5 kwietnia 1818
Miejsce Maipú, Chile
Terytorium Chile
Wynik zwycięstwo wojsk powstańczych
Strony konfliktu
Chile siły powstańcze

Flag of Mendoza Province, Provinces of Argentina.svg Armia Andów

Hiszpania Hiszpania
Dowódcy
José de San Martín Mariano Osorio
Siły
3 200 3 700
Straty
1 000 1 000 zabitych i rannych,
2 200 jeńców
Wojna o niepodległość Chile

Linares (1813) - Yerbas Buenas (1813) - San Carlos (1813) - Chillán-El Roble (1813) - Maipon (1813) - Taicahuano (1813) - Quirihue (1813) - Huilquilemu (1813) - Quilacoya (1813) - Cauquenes (1813) - Valparaiso (1813) - Cucha Cucha (1814) - Talca (1814) - Gomero (1814) - Quilo (1814) - Membrillar (1814) - Cancha Rayada (1814) - Guajardo (1814) - Quechereguas (1814) - Las Tres Acequias (1814) - Rancagua (1814) - Los Papeles (1814) - Juncalito (1817) - Picheuta (1817) - Chacabuco (1817) - Curapilihue (1817) - Talcahuano (1817) - Achupallas (1817) - Curapalihue (1817) - Cancha Rayada (1818) - Maipú (1818) - Quechereguas (1818) - Valparaiso (1818) - Talca (1818) - Quilmo (1819) - Hulqui (1819) - El Avelano (1819) - Valdivia (1820) - Las Vegas de Talcahuano (1820) - El Toro (1820) - Tarpellanca (1820) - Vegas de Saldias (1821) - Mocopulli (1824) - Pudeto (1826) - Bellavista (1826) - Iagunas de Epulafquen (1832)

Bitwa pod Maipú – starcie zbrojne, które miało miejsce w trakcie walk o niepodległość Ameryki Łacińskiej. Przypieczętowała niepodległość Chile i umożliwiła dalszy marsz wojsk San Martína w kierunku Peru. Rozegrała się 5 kwietnia 1818 roku w pobliżu Santiago nad rzeką Maipú. Uczestniczyły w niej po stronie rebeliantów: Armia Patriotów (zalążek Sił Zbrojnych Chile) i Armia Andów dowodzone przez José de San Martína, po stronie hiszpańskiej zaś wojska dowodzone przez Mariano Osorio. Zakończyła się zwycięstwem wojsk rebeliantów.

Po zwycięskiej bitwie pod Chacabuco generał José de San Martin na czele 3 200 żołnierzy i 22 dział ruszył w rejon rzeki Maipú, gdzie stacjonowały oddziały rojalistów hiszpańskich pod wodzą brygadiera Mariano Osorio (3 700 ludzi). Powstańcy uderzyli na przeciwnika na prawym skrzydle, zostali jednak odparci ogniem artylerii hiszpańskiej. Hiszpanie przypuścili w odpowiedzi kontratak, zatrzymany przez kawalerzystów chilijskich. Tymczasem na lewej flance Hiszpanie odparli atak powstańców i przeszli do kontrataku. Dopiero rzucenie do walki rezerw powstrzymało atak hiszpański. W wyniku gwałtownego ostrzału artylerii powstańczej, Hiszpanie rzucili się do ucieczki, tracąc wszystkie działa. Miejsce brygadiera Osario, który zbiegł z pola bitwy zajął płk A.Ordonez, który bronił się w centrum, szybko zmuszony został jednak do odwrotu w wyniku ostrzału artylerii. Hiszpanie stracili 1000 zabitych i rannych, oraz 2 200 jeńców, wojska chilijskie utraciły ok. 1 000 ludzi.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata. Warszawa: Alma-Press, 2004, s. 608. ISBN 978-83-7020-379-5.