Bitwa pod Meung-sur-Loire

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Meung-sur-Loire
Wojna stuletnia
Joan of Arc on horseback.png
Joanna d'Arc wg XVI-wiecznej ryciny
Czas 15 czerwca 1429
Miejsce Meung-sur-Loire
Terytorium Francji
Wynik zwycięstwo Francuzów
Strony konfliktu
Royal Arms of England (1399-1603).svg Anglia Blason France moderne.svg Francja
Dowódcy
John Talbot,
Thomas Scales
Joanna d'Arc,
Jan II d'Alençon
Siły
niewielkie 6 000 – 7 000
Straty
nieznaczne nieznaczne
Wojna stuletnia

SluysCrécyCalaisPoitiersAurayLa RochelleAzincourtRouenBaugéMeauxCravantVerneuilOrlean - Jargeau - Meung-sur-Loire - BeaugencyPatayCompiègneGerbevoyFormignyCastillon

Bitwa pod Meung-sur-Loire – starcie zbrojne, które miało miejsce 15 czerwca 1429 roku. Była jedną z szeregu zwycięskich bitew Joanny d'Arc, do jakich doszło po odblokowaniu Orleanu. Kampania, podczas której do niej doszło, była pierwszą większą i zakończoną sukcesem kampanią francuską w czasie wojny stuletniej.

Tło[edytuj | edytuj kod]

Meung-sur-Loire to niewielkie miasteczko na północnym brzegu Loary w środkowej Francji, nieco na zachód od Orleanu. Przez rzekę na wysokości miasta przebiega most który miał strategiczne znaczenie w końcowym okresie wojny. Meung-sur-Loire zostało kilka lat wcześniej zajęte przez Anglików, jako punkt wyjścia dla planowanej ofensywy na południe Francji. Podczas omawianej bitwy francuskie uderzenie doprowadziło do odebrania mostu i tym samym trwale powstrzymało parcie Anglików ku południowi.

Kampania roku 1429 w Dolinie Loary składała się z następujących akcji zbrojnych:

1. Oblężenie Orleanu
2. Bitwa pod Jargeau
3. Bitwa pod Meung-sur-Loire
4. Bitwa pod Beaugency
5. Bitwa pod Patay

Praktycznie cała Francja na północ od Loary (a wraz z nią mosty na tej rzece) znalazła się pod okupacją angielską przed końcem 1428 roku. W październiku hrabia Salisbury uderzył wprost na Orlean, jedyne miasto, które osłaniało południe Francji. Most w Orleanie został zniszczony pod koniec oblężenia i tym samym Francuzi stracili kontrolę nad wszystkimi przeprawami przez rzekę.

Cztery niewielkie starcia po zdjęciu oblężenia Orleanu – pod Jargeau, Meung-sur-Loire, Beaugency i Patay – doprowadziły do odzyskania kontroli nad ww. przeprawami i pokazały, że francuskie wojska odzyskały wolę walki. Nowe zaciągi oraz dostawy zaopatrzenia przyczyniły się do gotowości tych wojsk do późniejszych uderzeń na Reims i Paryż. Podczas tej krótkiej kampanii Francuzi zabili lub wzięli do niewoli większość czołowych angielskich dowódców i (co ważniejsze) zdziesiątkowali szeregi świetnie wyszkolonych angielskich łuczników.

Przebieg bitwy[edytuj | edytuj kod]

Angielska obrona Meung-sur-Loire opierała się na trzech elementach: otoczone murami miasto, ufortyfikowany most, a także duży murowany zamek biskupów Orleanu nieopodal miasta. Zamek stanowił siedzibę angielskich dowódców Johna Talbota i Thomasa Scalesa. Większość żołnierzy obsadzała fortyfikacje miejskie sądząc, że tu zostanie skierowane uderzenie nadciągających oddziałów francuskich.

Joanna d'Arc i książę Jan II d'Alençon dowodzili oddziałami Jeana d'Orléans, Gilles'a de Rais, Jeana Potona de Xaintrailles'a i La Hire'a. Szacunkowa siła tej armii, według Journal du Siège d'Orléans, wynosiła 6 000 – 7 000 ludzi (przypuszczalnie znaczny odsetek stanowili towarzyszący wojsku cywile). Nie podejmując ataku na zamek i miasto, Francuzi uderzyli wprost na fortyfikacje mostu, zdobywając je zaraz pierwszego dnia, po czym natychmiast obsadzili zdobyte pozycje. To skutecznie powstrzymało ofensywę Anglików na południe od Loary.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kelly DeVries, Joan of Arc: A Military Leader, Gloucestershire, Sutton Publishing 1999, ISBN 0-7509-1805-5
  • Stephen W. Richey, Joan of Arc: The Warrior Saint, Westport, CT, Praeger 2003, ISBN 0-275-98103-7
  • C. Allmand, The Hundred Years War 1337–1453, Cambridge University Press 1988, ISBN 0-521-31923-4

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]