Bitwa pod Mingolsheim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Treffen1622.jpg
Wojna trzydziestoletnia

Pilzno - Lomnice - Biała Góra - Mingolsheim - Wimpfen - Höchst - Fleurus - Stadtlohn - Granowo - Dessau - Lutter am Barenberge - Wołogoszcz - Breitenfeld I - Rain - Norymberga - Lützen - Ścinawa - Nördlingen I - Wittstock - Rheinfelden - Wittenweier - Thann - Chemnitz - Honnecourt - Breitenfeld II - Rocroi - Tuttlingen - Kolberger Heide - Fryburg - Fehmarn - Jankov - Herbsthausen - Nördlingen II - Zusmarshausen - Lens - Praga

Bitwa pod Mingolsheim (zwana też bitwą pod Ohrenberg) – starcie zbrojne, które miało miejsce 27 kwietnia 1622 r. w trakcie wojny trzydziestoletniej. W bitwie udział wzięły wojska Ligi katolickiej pod dowództwem Tilly'ego i zjednoczone oddziały pod wodzą Mansfelda i Fryderyka z Baden-Durlach. Wojska cesarskie Tilly'ego po wkroczeniu na ziemie Palatynatu należące do Fryderyka V, próbowały zdobyć od południowej strony miasteczko Heidelberg. W odpowiedzi na to oddziały Mansfelda znajdujące się pod Germersheim przekroczyły Ren i połączyły się w pobliżu miasta Wiesloch z wojskami Fryderyka z Baden Durlach. Tilly widząc zagrożenie swojej lewej flanki niezwłocznie zaatakował Mansfelda, którego pozycje były jednak dobrze bronione. Wojska katolickie poniosły znaczne straty i wycofały się nie niepokojone przez przeciwnika. Po bitwie obie armie protestanckie rozdzieliły się i wróciły na swoje pozycje.

Opis bitwy[edytuj | edytuj kod]

Miejscem bitwy było niewysokie wzgórze Ohrenberg położone na południe od miejscowości Mingolsheim. Miejscowość ta w wyniku starcia została całkowicie zniszczona a większa jej część spłonęła.

W kwietniu 1622 r. Tilly wtargnął ze swoimi siłami na ziemie Palatynatu, krainy Fryderyka V, gdzie próbował obejść od południa miejscowość Heidelberg. Do dnia 26 kwietnia 1622 r. Tilly zgromadził w miejscowości Wiesloch siły liczące 12 000 żołnierzy, które zamierzał wykorzystać do oblężenia miasta Dilsberg.

Siły Mansfelda zgromadzone w rejonie miejscowości Germersheim liczyły 16 000 piechoty i 6000 kawalerii. Po przekroczeniu rzeki Ren, i połączeniu się z siłami Jerzego Fryderyka Baden-Durlach wojska te znalazły się 8 km. na południa od Wiesloch. Tilly, który uznał swoją lewą flankę za najbardziej zagrożoną, przypuścił atak w dniu 27 kwietnia 1622 r. z kierunku północnego. Mansfeld znajdujący się w niezagrożonej pozycji, zadał przeciwnikowi wysokie straty. Około godz 14 na plac boju spadła gwałtowna ulewa, zamieniając ziemię w grzęzawisko. Bitwa zakończyła się zwycięstwem wojsk Mansfelda i Bernharda von Sachsen-Weimar, które pomaszerowały dalej w kierunku Bruchsal. Siły te nie były jednak w stanie zapobiec odwrotowi sił Tilly'ego przez Zeutern i Odenheim w kierunku miejscowości Wimpfen.

Łączne straty wojsk Tilly'ego wyniosły 2000 ludzi. Po stronie Mansfelda poległo 300 żołnierzy. Po odłączeniu się od sił Mansfelda, wojska Fryderyka von Baden-Durlach w dniu 6 maja starły się jeszcze z hiszpańskimi siłami pod wodzą Cordoby w przegranej bitwie pod Wimpfen.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • G.Bardey, Wiesloch-Wimpfen-Hoechst - Die Schlachten des Jahres 1622, Deutsches Soldatenjahrbuch 1997
  • Joerg Peter Findeisen, Der Dreissigjaehrige Krieg, Graz 1998