Bitwa pod Mirem (1812)
| Bitwa pod Mirem Wojna francusko-rosyjska 1812 |
|||||||||||||||||
| Czas | 10 lipca 1812 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Mir | ||||||||||||||||
| Terytorium | Białoruś | ||||||||||||||||
| Wynik | klęska polskiej dywizji | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
| Inwazja na Rosję |
|---|
|
Mir – Mohylew – Ostrowno – Smoleńsk – Połock (I) – Walutino – Borodino – Czirikowo – Tarutino – Połock (II) – Małojarosławiec – Czaśniki – Wiaźma – Krasny – Borysów – Berezyna – Kalisz |
Bitwa pod Mirem – starcie zbrojne, które miało miejsce 10 lipca 1812 roku podczas wojen napoleońskich.
Dywizja polskiej kawalerii generała Aleksandra Rożnieckiego w sile 3 000 żołnierzy maszerowała w przedniej straży francuskiego korpusu Latour-Maubourga (IV korpus rezerwowy jazdy). Gdy Rożniecki dostrzegł zbliżających się Rosjan, błędnie ocenił ich siły i postanowił zaatakować. Okazało się, że wojsko dostrzeżone przez polskiego generała to był korpus generała Matwieja Płatowa liczący 9 000 żołnierzy i 12 dział. Atak na liczniejszego przeciwnika przyniósł polskiej dywizji klęskę i ciężkie straty wynoszące około 1/3 stanu osobowego. Zwycięstwo odniesione przez Płatowa wstrzymało na pewien czas pochód wojsk francuskich i dało Rosjanom czas na wycofanie swych wojsk do Bobrujska.
Literatura [edytuj]
- Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 1
