Bitwa pod Mirem (1812)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Inne znaczenia Ten artykuł dotyczy bitwy z 1812 roku. Zobacz też: Bitwa pod Mirem (1792).
Bitwa pod Mirem
Inwazja na Rosję
Platov3.jpg
Obraz Wiktora Mazurowskiego Bitwa pod Mirem
Czas 10 lipca 1812
Miejsce Mir
Terytorium Imperium Rosyjskie, dzisiejsza Białoruś
Wynik zwycięstwo Rosjan
Strony konfliktu
 Księstwo Warszawskie  Imperium Rosyjskie
Dowódcy
Aleksander Rożniecki Matwiej Płatow
Siły
3 000 żołnierzy 9 000 żołnierzy i 12 dział
Straty
ok. 1 000 żołnierzy  ?
Inwazja na Rosję

MirMohylewOstrownoSmoleńskPołock (I)WalutinoBorodinoCzirikowoTarutinoPołock (II)MałojarosławiecCzaśnikiWiaźmaKrasnyBorysówBerezynaKalisz

Bitwa pod Miremstarcie zbrojne, które miało miejsce 10 lipca 1812 roku podczas inwazji na Rosję.

Dywizja polskiej kawalerii generała Aleksandra Rożnieckiego w sile 3 000 żołnierzy maszerowała w przedniej straży francuskiego korpusu generała Latour–Maubourga (IV Korpus Jazdy Odwodowej). Gdy Rożniecki dostrzegł zbliżających się Rosjan, błędnie ocenił ich siły i postanowił zaatakować. Okazało się, że wojsko dostrzeżone przez polskiego generała to korpus generała Matwieja Płatowa liczący 9 000 żołnierzy i 12 dział. Atak na liczniejszego przeciwnika przyniósł polskiej dywizji klęskę i ciężkie straty wynoszące około 1/3 stanu osobowego. Zwycięstwo odniesione przez Płatowa wstrzymało na pewien czas pochód wojsk francuskich i dało Rosjanom czas na wycofanie swych wojsk do Bobrujska.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1967, Wydanie I, Tom 1.