Bitwa pod Nancy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Nancy
Wojna szwajcarsko-burgundzka 14741477
Deutsche Geschichte5-290.jpg
Bitwa pod Nancy (Kronika lucerneńska)
Czas 5 stycznia 1477
Miejsce pod murami Nancy w Lotaryngii
Terytorium dzisiejszej Francji
Wynik zwycięstwo Lotaryńczyków i sprzymierzonych, śmierć Karola Zuchwałego, koniec wojny i upadek Księstwa Burgundii
Strony konfliktu
Blason fr Bourgogne.svg Księstwo Burgundii Blason Lorraine.svg Lotaryngia

Coat of arms of Switzerland.svg Szwajcaria

Dowódcy
Armoiries Bourgogne Philippe le Bon.png Karol Zuchwały Blason Lorraine.svg Rene Lotaryński
Siły
8 000 piechoty,
2 000 konnicy,
artyleria
20 000 do w tym ok. 10 000 rycerstwa
Straty
4 000 zabitych,
ok. 1 000 jeńców
1 000 zabitych lub rannych
Coat of arms of Switzerland.svg Wojna szwajcarsko-burgundzka Blason Ducs Bourgogne (ancien).svg

Héricourt (1474) - Estavayer (1474) - Sion (1475) - Neuss (1475) - Grandson (1476) - Morat (1476) - Nancy (1477)

Bitwa pod Nancy – starcie zbrojne, które miało miejsce 5 stycznia 1477 r. Była to ostatnia bitwa podczas wojny szwajcarsko-lotaryńsko-burgundzkiej (1474–1477). Wojska burgundzkie zostały w tej bitwie pokonane.

Karol Zuchwały (Śmiały), książę Burgundii, zamierzając utworzyć Wielką Burgundię obejmującą także Szwajcarię i Lotaryngię, rozpoczął działania wojenne, ale pobity przez Szwajcarów w roku 1474 pod Hericourt zwrócił się na północ i w roku 1475 wypędził księcia Lotaryngii René II, a następnie zajął cały kraj.

W kolejnych dwóch wyprawach do Szwajcarii w roku 1476 poniósł klęski pod Grandson (3 marca) i pod Morat (22 czerwca). Wykorzystał to książę René odbijając Lotaryngię i zajmując stołeczne Nancy. Na wieść o tym Karol Zuchwały porzucił plany kolejnej wyprawy przeciw Szwajcarii i – z zebraną już 10-tysięczną armią – ruszył w październiku 1476 roku na Nancy. Książę René wezwał na pomoc Szwajcarów, zwerbował najemników – Francuzów i Niemców – i 1 stycznia 1477 r. podążył z 20-tysięczną armią na odsiecz obleganemu Nancy. Karol, nie przerywając oblężenia, zwrócił swe siły przeciwko nadciągającym wojskom – 8 000 piechoty stanęło w centrum, przed nią artyleria, na skrzydłach konnica. Książę René przystąpił do ataku pozorując uderzenie w centrum, a w rzeczywistości przeprowadzając manewr oskrzydlający i uderzając z obu stron na niczego nie spodziewających się Burgundczyków. Po wielogodzinnej bitwie siły burgundzkie zostały pokonane. Karol Śmiały poległ w walce. Jego zwłoki odnaleziono kilka dni później, z twarzą w połowie pożartą przez wilki.

Kilkuletnia wojna została zakończona, jednak nie przyniosła ona spodziewanych korzyści ani Szwajcarom, ani Lotaryńczykom, bowiem król Francji Ludwik XI, inicjator powstania koalicji antyburgundzkiej, wykorzystał śmierć Karola Zuchwałego, który nie pozostawił męskiego potomka, i włączył znaczną część Burgundii do swego królestwa.

Bitwa pod Nancy stanowi ostateczny kres Burgundii jako samodzielnego państwa, lecz jej mieszkańcy jeszcze przez wieki zachowali poczucie pewnej odrębnosci w ramach państwa francuskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Stephen Turnbull: Wojny złotego wieku. Od upadku Konstantynopola do wojny trzydziestoletniej, Wydawnictwo Bellona, Warszawa 2007.
  • Henri Dubois: Charles le Téméraire. Fayard: Paris 2004 ISBN 2-213-59935-1.
  • Historisch-Biographisches Lexikon der Schweiz: Bd. 5, Neuenburg 1929.
  • Klaus Schelle: Karl der Kühne: Burgund zwischen Lilienbanner und Reichsadler. Magnus: Essen 1976.