Bitwa pod Ochrydą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Ochrydą
Inwazja Turków Osmańskich na Bałkany
Czas 14 lub 15 września 1464
Miejsce W okolicach Ochrydy
Terytorium Macedonia
Przyczyna Wyprawa Skanderbega na opanowaną przez Turków Macedonię
Wynik zwycięstwo Albańczyków i Wenecjan
Strony konfliktu
Flag of the Ottoman Sultanate (1299-1453).svg Imperium osmańskie Coa Kastrioti Family.svg Liga w Lezhy
Flag of Most Serene Republic of Venice.svg Wenecja
Dowódcy
Şeremet bej Skanderbeg
Cimarosto
Siły
14 000 12 000 Albańczyków, 1 000 Wenecjan
Straty
10 000 zabitych i wziętych do niewoli nieznane

Bitwa pod Ochrydą (alb. Beteja e Ohrit) – bitwa stoczona przez wojska osmańskie pod dowództwem Şeremeta beja i albańsko-weneckie, dowodzone przez Skanderbega, w dniu 14 lub 15 września 1464.

Geneza bitwy[edytuj | edytuj kod]

W listopadzie 1463 papież Pius II ogłosił krucjatę przeciwko Turkom osmańskim. W gronie sojuszników papiestwa kluczową rolę odgrywał przywódca Albańczyków Skanderbeg, toczący od dwudziestu lat wojnę z Turcją. Władcy Florencji, Mediolanu i Neapolu, a także król Francji Ludwik XI odmówili udzielenia pomocy Skanderbegowi. Tylko Republika Wenecji skierowała do pomocy Albańczykom oddział złożony z 500 jazdy i 500 pieszych, pod komendą Antonio da Cosenzy, zwanego Cimarosto.

Po udanym ataku na Macedonię, który w 1462 przeprowadził Skanderbeg, Turcy zdecydowali się wzmocnić twierdze na tym terytorium. Sprawujący władzę w Ochrydzie, Şeremet bey otrzymał dodatkowe wsparcie 14 000 żołnierzy, co miało zapobiec kolejnemu atakowi ze strony Albanii. Kontyngent wenecki, dowodzony przez Cimarosto pozostał w Valikardhë (w pobliżu dzisiejszej Bulqizy), a główne siły Skanderbega zostały skierowane w stronę Ochrydy. Po dotarciu do Ochrydy, Skanderbeg przemówił do mieszkańców miasta, zachęcając ich aby wsparli oddziały chrześcijańskie. Mieszkańcy miasta utworzyli oddział złożony z 500 żołnierzy, który wystąpił przeciwko Turkom.

Przebieg bitwy[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza faza działań albańskich ograniczała się do prowokowania garnizonu osmańskiego. Aby sprowokować Turków do działania, jazda Skanderbega upozorowała ucieczkę spod murów miasta. Pozwoliło to wciągnąć Turków w pułapkę i doprowadzić do ich klęski. W końcowej fazie bitwy do walki włączył się także kontyngent wenecki.

Skutki bitwy[edytuj | edytuj kod]

Straty tureckie przekraczały 10 tysięcy zabitych i wziętych do niewoli, straty albańsko-weneckie były nieznaczne. W niewoli znalazło się także 12 oficerów tureckich, za których Turcy zapłacili okup w wysokości 40 tysięcy dukatów. Mimo, iż Skanderbegowi nie udało się zdobyć miasta, wenecka Signoria uznała zwycięstwo za decydujące o losach kampanii. Sułtan Mehmed II funkcję sandżakbeja w Ochrydzie powierzył janczarowi Ballabanowi Baderze, z pochodzenia Albańczykowi. On też miał za zadanie zlikwidować państwo Skanderbega.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Kristo Frashëri: Gjergj Kastrioti Skënderbeu: jeta dhe vepra, 1405–1468. Tirana: 2002. ISBN 99927-1-627-4. (alb.)
  • Francione Gennaro: Skenderbeu: Një hero modern. Tirana: 2003, s. 169-170. ISBN 978-99927-38-75-7. (alb.)
  • Harry Hodgkinson: Scanderbeg: From Ottoman Captive to Albanian Hero. Centre for Albanian Studies: 1999, s. 190-194. ISBN 1-873928-13-0.