Bitwa pod Pjongjangiem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Pjongjangiem
Wojna chińsko-japońska (1894-1895)
Battle of Pyongyang by Mizuno To.jpg
Czas 15 września 1894
Terytorium Pjongjang, Korea
Wynik zwycięstwo wojsk japońskich
Strony konfliktu
Flag of Japan.svg Japonia Historia Chin Chiny
Dowódcy
Nozu Michitsura
Tarō Katsura
Ye Zhichao
Siły
10 000 13 000 – 15 000
Straty
102 zabitych
433 rannych
33 zaginionych
2 000 zabitych
4 000 rannych
Wojna chińsko-japońska (1894-1895)

Bitwa pod PungdoBitwa pod SeonghwanBitwa pod PjongjangiemBitwa u ujścia YaluBitwa pod JiulianchengZdobycie LüshunOblężenie WeihaiweiBitwa pod NiuzhuangBitwa pod YingkouZdobycie PeskadorówKampania tajwańska

Bitwa pod Pjongjangiem – druga co do wielkości bitwa lądowa w trakcie wojny chińsko-japońskiej. Starcie rozegrało się pomiędzy armią japońską a chińską. Siły chińskie liczyły od 13 do 15 tys. żołnierzy armii Beiyang, która przybyła do Pjongjangu 4 sierpnia 1894 roku.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Około 10 tys. żołnierzy japońskich, wchodzących w skład 5. Dywizji Piechoty, dowodzonej przez Nozu Michitsura oraz 3. Dywizji Piechoty pod dowództwem Katsury Tarō, wylądowały 12 czerwca pod Inchon, nie napotykając na żaden opór. Po wyruszeniu na południe i zwycięstwie w bitwie pod Seonghwanem, 29 lipca, armia japońska wyruszyła w kierunku Pjongjangu.

Japońska armia dotarła do miasta 15 września 1894 roku. Rankiem tego samego dnia Japończycy]zaatakowali od strony północnej i południowego wschodu, gdzie umocnienia były najsłabsze. Mimo że Chińczycy byli dobrze umocnieni, niespodziewany atak z flanki, spowodował wśród chińskich oddziałów spore straty oraz utratę kluczowych pozycji. O 16:30 garnizon miasta wywiesił białą flagę oznaczającą poddanie się. W nocy, wykorzystując ciemność oraz silny deszcz, części garnizonu, która nie odniosła ran w czasie bitwy, udało się uciec w kierunku miasta Wiju.

Straty chińskie wyniosły 2 tys. zabitych oraz 4 tys. rannych. Straty Japończyków były znacznie mniejsze i wyniosły 102 zabitych, 433 rannych oraz 33 zaginionych. Japończycy wkroczyli do Pjongjangu 16 września o świcie.

Po bitwie[edytuj | edytuj kod]

Po bitwie nastąpiła zmiana na stanowisku dowódcy japońskiej 1. Armii. Ze względów zdrowotnych generał Aritomo Yamagata musiał zrezygnować i zastąpił go generał Oku Yasukata. Po bitwie Japończycy ruszyli na północ w kierunku rzeki Yalu, nie napotykając na żaden opór. Chińczycy (podobnie jak Rosjanie 10 lat później w trakcie wojny rosyjsko-japońskiej) zdecydowali się na obronę północnej części Korei wzdłuż ławicy na rzece Yalu.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Chamberlin, William Henry: Japan Over Asia, 1937, Little, Brown, and Company, Boston, 395 pp.
  • Kodansha Japan An Illustrated Encyclopedia, 1993, Kodansha Press, Tokyo ISBN 4-06-205938-X
  • Lone, Stewart. Japan's First Modern War: Army and Society in the Conflict with China, 1894–1895, 1994, St. Martin's Press, New York, 222 pp.
  • Paine, S.C.M. The Sino-Japanese War of 1894–1895: Perception, Power, and Primacy, 2003, Cambridge University Press, Cambridge, MA, 412 pp.
  • Warner, Dennis and Peggy: The Tide At Sunrise, 1974, Charterhouse, New York, 659 pp