Bitwa pod Prochorowką

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Prochorowką
II wojna światowa, front wschodni, część bitwy pod Kurskiem
Bundesarchiv Bild 101I-219-0553A-36, Russland, bei Pokrowka, russischer Panzer T34.jpg
Zniszczony pod Prochorowką czołg T-34
Czas 12 lipca 1943
Miejsce Prochorowka
Terytorium ZSRR
Przyczyna bitwa na Łuku Kurskim
Wynik operacyjnie nierostrzygnięta;
taktyczne zwycięstwo Niemiec;
skoordynowany odwrót Wehrmachtu
Strony konfliktu
 III Rzesza  ZSRR
Dowódcy
III Rzesza Paul Hausser Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich Paweł Rotmistrow
Siły
II Korpus Pancerny SS
1. Dywizja Pancerna SS "Leibstandarte Adolf Hitler"
2. Dywizja Pancerna SS "Das Reich"
3. Dywizja Pancerna SS "Totenkopf"
Front Woroneski
1. Armia Pancerna
69. Armia
Front Stepowy
5. Armia Pancerna Gwardii
29. Korpus Pancerny
5. Korpus Zmechanizowany Gwardii
5. Armia Gwardii
Straty
522 żołnierzy (97 zabitych lub zaginionych)
150 czołgów zniszczonych lub uszkodzonych
ok. 5500 żołnierzy
400 czołgów zniszczonych lub uszkodzonych
Multimedia w Wikimedia Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bitwa pod Prochorowką – największa bitwa pancerna z serii wielu rozegranych na tzw. łuku kurskim między III Rzeszą a ZSRR; uznawana zarazem za największą bitwę pancerną w historii. 12 lipca 1943 roku w rejonie Prochorowki doszło do wielkiego starcia nacierającego II Korpusu Pancernego SS z kontratakującą radziecką 5. Armią Pancerną Gwardii. Po obu stronach brało udział w walce ponad 1200 czołgów i dział samobieżnych.

Bitwa rozpoczęła się rano 12 lipca 1943. Brały w niej udział wszystkie rodzaje wojsk lądowych (piechota, artyleria, wojska pancerne) i lotnictwo. Niemcy atakowali z kierunku Biełgorodu na Obojań, gdyż Erich von Manstein zauważył tam dogodną pozycję do oskrzydlenia Rosjan. Walka przyjęła postać serii pojedynczych starć i potyczek. Mimo początkowej przewagi, jaką dawało Niemcom posiadanie czołgów Tiger, inicjatywę zyskiwały wojska radzieckie. W nocy z 12 na 13 lipca wojska niemieckie i radzieckie wycofały się celem reorganizacji. Próbę zdobycia Prochorowki i okolic podejmowano jeszcze kilka razy, lecz bez skutku. Mimo że 5. Armia Pancerna Gwardii poniosła bardzo ciężkie straty, 15 lipca dowództwo Grupy Armii "Południe" rozkazało zaniechać walk (rozkaz został wydany, ponieważ Adolf Hitler nakazał wysłanie II Korpusu Pancernego SS do Włoch).

26 kwietnia 1995 roku dekretem prezydenta Rosji, Borysa Jelcyna obszar wokół Prochorowki został uznany za Państwowe Wojenno-Historyczne Muzeum-Rezerwat o nazwie "Prochorowskie Pole" (ros. Государственный Военно-Историческый Музей-Заповедник "Прохоровское Поле").

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]