Bitwa pod Pueblą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Pueblą
europejska inwazja w Meksyku
BattleofPuebla2.jpg
Bitwa pod Pueblą
Czas 5 maja 1862
Miejsce Puebla
Terytorium Meksyk
Wynik zwycięstwo wojsk meksykańskich
Strony konfliktu
 Meksyk
Indianie
 Francja
Dowódcy
Ignacio Zaragoza Charles de Lorencez
Siły
4 000 6 000
Straty
215 zabitych i rannych 476 zabitych i rannych
Puebla map.png

Bitwa pod Pueblą – starcie zbrojne, które miało miejsce 5 maja 1862 r. w trakcie francuskiej interwencji w Meksyku (1861–1867).

Bitwa w której Meksykanie pokonali wojska francuskie była najważniejszym zwycięstwem meksykańskim w całym konflikcie, a dzień ten – "Cinco de Mayo" – obchodzony jest po dziś dzień jako święto meksykańskiej kultury.

Naprzeciwko słabo uzbrojonych sił meksykańskich (4 000 żołnierzy) pod dowództwem generała Zaragozy, stanęły liczące 6 000 ludzi wojska francuskie dowodzone przez generała Lorenceza. Meksykański dowódca nie posiadał większego doświadczenia taktycznego w regularnych walkach, chociaż był doświadczony w prowadzeniu walk partyzanckich.

Przed bitwą[edytuj | edytuj kod]

W roku 1861 cesarz francuski Napoleon III wysłał wojska do Meksyku. Celem kampanii było odzyskanie olbrzymich długów zaciągniętych przez rząd meksykański. Napoleon III zamierzał również obalić konstytucyjny rząd meksykański i zastąpić go monarchią. Głównym celem władcy było jednak poszerzenie wpływów francuskich w Ameryce centralnej i południowej.

Dnia 8 grudnia 1861 r. oddziały francuskie zajęły miasto portowe Veracruz Llave. W tym momencie dla Meksykanów stało się jasne, że głównym celem kampanii nie jest odzyskanie długów ale przejęcie kontroli nad Meksykiem.

Bitwa[edytuj | edytuj kod]

Drogi do Puebli chroniły forty Loreto oraz Guadalupe. Generał Zaragoza wydał swoim oddziałom rozkaz, wykopania rowów obronnych wzdłuż drogi prowadzącej do Puebla i połączenie nimi obu fortów. Atutem Meksykanów były fatalne warunki pogodowe. Gwałtowne deszcze zamieniły ziemię w błoto, które znacznie utrudniało poruszanie się francuskiej artylerii.

Generał Laurencez był przekonany, że Meksykanie będą starali się uniknąć walnej bitwy i w popłochu opuszczą miejsca obronne. Koło południa francuski dowódca dał sygnał do ataku. Meksykanie utrzymali swoje pozycje i odepchnęli Francuzów. Po przegrupowaniu swoich wojsk Francuzi spróbowali ponownego ataku. I tym razem atak załamał się a atakujący zmuszeni byli się wycofać.

W końcu uzbrojeni w przeważającej części w maczety, Meksykanie pod wodzą Zacapoaxtli wsparci Indianami z plemienia Xochiapulco rozpoczęli kontratak. Ze skrzydeł na Francuzów uderzyła dobrze zorganizowana i zdyscyplinowana kawaleria pod wodzą Porfirio Díaza (późniejszego prezydenta Meksyku). Około 16:30 bitwa dobiegła końca.

Francuzi wycofali się z pola bitwy tuż po zapadnięciu zmierzchu. Oczekiwali jeszcze dwa dni na kolejne ataki Meksykanów, które jednak nie nastąpiły, gdyż Zaragoza świadomy był przewagi wojsk francuskich w otwartym polu. Również generał Laurencez nie ryzykował kolejnych ataków i nakazał swoim wojskom odwrót do Orizaby.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]