Bitwa pod Reims

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Reims
VI koalicja antyfrancuska
wojny napoleońskie
Meissonier - 1814, Campagne de France.jpg
Francuska kampania z 1814 r. na obrazie Jeana Meissoniera (1815-1891)
Czas 13 marca 1814
Miejsce Reims, Francja
Wynik zwycięstwo Francuzów
Strony konfliktu
Francja Cesarstwo Francuskie Rosja Imperium rosyjskie
 Królestwo Prus
Dowódcy
Francja Napoleon Rosja Emmanuel de Saint-Priest

Królestwo Prus Friedrich von Jagow

Siły
10 000 13 400
Straty
900 Rosjanie: 1400 żołnierzy, 12 dział

Prusacy: 1300 żołnierzy, 10 dział

VI koalicja antyfrancuska

Lützen - Budziszyn - Großbeeren - Kaczawa - Drezno - Kulm - Dennewitz - Lipsk - Hanau - Sehested - Saint-Dizier - Brienne - Gdańsk - La Rothière - Mincio - Champaubert - Montmirail - Château-Thierry - Vauchamps - Mormant - Montereau - Bar-sur-Aube - Craonne - Laon - Reims - Arcis-sur-Aube - Claye-Souilly - Fère-Champenoise - Tuluza - Obrona Paryża


Kampania sześciodniowa

Bitwa pod Reims – starcie zbrojne, które miało miejsce 13 marca 1814 roku podczas wojen napoleońskich.

Bitwa stoczona została w okolicach miasta Reims między francuskim korpusem (10 000 żołnierzy) dowodzonym przez Napoleona a korpusem prusko-rosyjskim (15 000 żołnierzy), którym dowodził Emmanuel St. Priest.

Generał Emmanuel St. Priest 12 marca zajął Reims. Następnego dnia idący z Soissons Napoleon zaatakował go i odebrał miasto. Korpus francuski wkroczył do Reims o godzinie 14:00, a w tym samym czasie resztka prusko-rosyjskiego korpusu, który stracił w bitwie 3000 żołnierzy, uciekała przeciwległą bramą miasta w kierunku Laon. Dowódca korpusu w czasie walk otrzymał śmiertelną ranę i kilka dni później zmarł. Według relacji Napoleona Francuzi wzięli do niewoli 5000 jeńców, 12 dział i większość ekwipunku nieprzyjaciela.