Bitwa pod Sacile

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Sacile
V koalicja antyfrancuska
Czas 16 kwietnia 1809
Miejsce Sacile
Terytorium Włochy (dawna Republika Wenecka)
Wynik zwycięstwo austriackie
Strony konfliktu
Francja Cesarstwo Francuskie
Flag of the Napoleonic Kingdom of Italy.svg Królestwo Włoch
Cesarstwo Austrii Cesarstwo Austriackie
Dowódcy
Eugeniusz de Beauharnais Johann von Österreich
Siły
36 000 żołnierzy 40 000 żołnierzy
Straty
6 500 zabitych i rannych
15 dział
3 500 zabitych i rannych
500 jeńców
V koalicja antyfrancuska

Sacile - Teugen-Hausen - Ratyzbona - Abensberg - Landshut - Eckmühl - Ebersberg - Piava - Aspern - Bergisel - Raab - Wagram - Gefrees - Znaim - Schönbrunn

Bitwa pod Sacile – starcie zbrojne, które miało miejsce 16 kwietnia 1809 roku na terytorium dawnej republiki weneckiej, a wzięły w niej udział 40-tysięczna armia Cesarstwa Austriackiego pod dowództwem arcyksięcia Jana Austriackiego i 36-tysięczny korpus francusko-włoski dowodzony przez Eugeniusza de Beauharnais, wicekróla Włoch.

Podłoże[edytuj | edytuj kod]

Austria wypowiedziała Francji wojnę 9 kwietnia 1809 roku. Arcyksiążę Jan przekroczył granicę z Włochami, chcąc zmusić siły francuskie do wycofania się za rzekę Tagliamento. Jednakże książę Eugeniusz, przewidując manewry armii austriackiej, już wcześniej rozmieścił swe siły w obszarze przygranicznym regionu Friuli-Wenecja Julijska. Szczególną rolę w jego korpusie odgrywała 3. dywizja generała Paula Greniera, która zajęła pozycje w miasteczku Sacile. Eugeniusz zorganizował obronę miasta przygotowując się do kontrataku z flanki.

Starcie[edytuj | edytuj kod]

Austriacy przybyli pod Sacile 16 kwietnia, bowiem ich marsz opóźniały niewielkie potyczki z oddziałami francusko-włoskimi w okolicach miejscowości Pordenone i Ospedaletto. Główne boje toczyły się od wczesnego rana do południa w okolicy nowo wzniesionych mostów nad rzeką, której to pozycji bronił z poświęceniem generał Broussier. Jednak w momencie, gdy nastąpił atak austriacki ze skrzydła, czym arcyksiążę wyprzedził Eugeniusza, ten ostatni musiał się wycofać poświęcając dywizję broniącą mostów. Francuzi wycofali się za rzekę Piawa, gdzie obie armie miały się wkrótce spotkać ponownie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Michel Francesci i Ben Weider: The Wars Against Napoleon, Savas Beatie, New York, ISBN 1-9327-1437-1