Bitwa pod Santarém
| Zdobycie Santarém przez Portugalczyków Rekonkwista |
|||||||||||||||||
 Alfons I
|
|||||||||||||||||
| Czas | 15 marca 1147 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Santarém | ||||||||||||||||
| Terytorium | Portugalia | ||||||||||||||||
| Wynik | Zwycięstwo chrześcijan | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa pod Santarém – zdobycie twierdzy Santarém przez Portugalczyków, które miało miejsce w roku 1147 w okresie Rekonkwisty.
Położona 80 km na północny-wschód od Lizbony twierdza Maurów - Santarém była jedną z najpotężniejszych na Półwyspie Pirenejskim. Potężna twierdza osłonięta rzeką Tag od wschodu oraz wzgórzami od południa, blokowała wojskom chrześcijańskim dostęp do Lizbony. Król portugalski Alfons I w marcu 1147 r. pomaszerował na czele niewielkiego oddziału rycerstwa pod Santarém. Pod osłoną nocy chrześcijanie rozpoznali siły przeciwnika w twierdzy. Nocą 15 marca rycerze Alfonsa I weszli niezauważeni po drabinach na mury i otworzyli bramy, wpuszczając resztę armii. Portugalczycy zaskoczyli Maurów całkowicie, wycinając większość z nich. Nieliczni, którzy uniknęli rzezi ratowali się ucieczką z twierdzy.
Literatura[edytuj]
- Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, wyd. Alma-press, Warszawa 2004.
