Bitwa pod Sekigaharą

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Sekigaharą

Bitwa pod Sekigaharą (jap. 関ヶ原の戦い Sekigahara no tatakai?) – miała miejsce w dniu 21 października (według chińskiego kalendarza 15 września) 1600 roku, w pobliżu japońskiej miejscowości Sekigahara. Była to jedna z decydujących bitew (jap. 天下分け目の戦い tenka-wakeme no tatakai?) w dziejach Japonii. Wyniosła na szczyt władzy Ieyasu Tokugawę, który potrafił to zwycięstwo militarne przekształcić w hegemonię swojego rodu, który władał krajem aż do restauracji Meiji w drugiej połowie XIX wieku.

Przeciwnicy[edytuj | edytuj kod]

Naprzeciw siebie stanęły dwie armie: wschodnia i zachodnia.

Jej siły oblicza się na ok. 130 tys. żołnierzy, jednak nie wszystkie oddziały brały udział w bitwie.

Jej siły wynosiły ok. 80 tys żołnierzy, ale podobnie jak w przypadku armii wschodniej, nie wszystkie oddziały wzięły udział w walce.

Oddziały Hideakiego Kobayakawy i Hiroie Kikkawy w decydującym momencie bitwy przeszły na stronę armii wschodniej.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Bitwa wybuchła 15 września 1600 r., gdy podczas ogromnej ulewy oddziały Fukushimy zmieniając swoje pozycje, wpadły na straż tylną Ukity. W ciężkich warunkach terenowych i w czasie deszczu armie rozpoczęły trwającą wiele godzin walkę.

Sytuacja armii zachodniej była lepsza dopóki wspomniane oddziały nie przeszły na stronę armii wschodniej. Zdrada zaowocowała pokaźnymi stratami w ludziach Konishiego i Ukity, które zostały niespodziewanie zaatakowane przez Hideakiego Kobayakawę. Po tym wydarzeniu panika ogarnęła armię zachodnią. Jednym z pierwszych, którzy uciekli był Mitsunari Ishida. Został złapany kilka dni później i publicznie stracony razem z Yukinagą Konishim i Ekei Ankokujim.

Bitwa otworzyła rodowi Tokugawa drogę do rzeczywistych rządów nad Japonią przez ponad 250 lat (epoka Edo), aż do drugiej połowy XIX wieku.

Lista dowódców[edytuj | edytuj kod]

Armia wschodnia (siły Tokugawy)[edytuj | edytuj kod]

Armia zachodnia (siły Ishidy)[edytuj | edytuj kod]


Skutki[edytuj | edytuj kod]

Bitwa pod Sekigaharą stała się przełomem w historii Japonii, wyniosła na szczyt władzy Tokugawę Ieyasu, który potrafił to zwycięstwo militarne przekształcić w hegemonię swojego rodu.

Przypisy

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Paul K. Davis: 100 Decisive Battles from Ancient Times to the Present. Oxford / New York: Oxford University Press, 2001. ISBN 978-0-19-514366-9.
  • J.W. Hall: Japonia od czasów najdawniejszych do dzisiaj. Krystyna Czyżewska-Madajewicz (przekł.). Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1979. ISBN 83-06-00205-9.
  • S.R. Trunbull: The Saumrai: A Military History. New York: MacMillan Publishing, 1977. ISBN 0-02-620540-8.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]