Bitwa pod Stellau

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Stellau
Trostbrueckegraf.jpg
Pomnik Adolfa III w Hamburgu
Czas 1201
Miejsce Stellau, Szlezwik
Terytorium Niemcy
Wynik zwycięstwo wojsk duńskich
Strony konfliktu
Arms of Denmark.svg Dania Coat of arms of Schleswig-Holstein.svg Szlezwik-Holsztyn

Coat of arms of Hamburg.svg Hamburg

Dowódcy
Waldemar II, Knut VI Adolf III
Siły
nieznane nieznane
Straty
nieznane nieznane

Bitwa pod Stellau – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1201 w trakcie walk niemiecko-duńskich o Szlezwik. Bitwa zakończyła się zwycięstwem wojsk duńskich Waldemara II i jego brata- króla Kanuta VI nad siłami niemieckimi hrabiego Adolfa III, hrabiego Holsztynu.

W trakcie rządów królewskich Knuta VI (1170–1202) dochodziło kilkakrotnie do sporów pomiędzy władcami duńskimi a hrabstwem Schauenburg-Holstein. W latach 1197–1198 po powrocie hrabiego Adolfa III z trzeciej krucjaty doszło do zatargu o Rugię, a dwa lata później (1200) powodem sporu stały się Reinolsburg i Dithmarschen. W roku 1201 pod Stellau doszło do decydujacej bitwy pomiędzy zwaśnionymi władcami, zakończonej zwycięstwem Duńczyków.

Po bitwie Adolf III powrócił do Hamburga. Tam został jednak oblężony przez wojska Waldemara II i pojmany. W 1203 w zamian za swoje uwolnienie zrzekł się hrabstwa Holsztynu, po czym powrócił do swojego rodzinnego hrabstwa Schauenburg.

Zwycięski Waldemar II uzyskał po bitwie przydomek zwycięski, a po śmierci swojego brata Knuta objął tron duński (1202–1227).

W następnych latach dopiero hrabia Adolf IV von Schauenburg-Holstein w wyniku bitwy pod Bornhöved (1227), zdołał złamać duńską politykę ekspansji i odbić utracone tereny.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Detlev von Liliencron: Die Schlacht bei Stellau 1201.