Bitwa pod Sudomierzem

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Sudomierzem
wojny husyckie
Hetteš, Ferdinand - Porážka železných pánů u Sudoměře dne 25. března 1420.jpg
Bitwa pod Sudomierzem
Czas 25 marca 1420
Miejsce Sudomierz
Terytorium Czechy
Wynik wygrana husytów
Strony konfliktu
Katolicy Husyci
Dowódcy
Petr ze Šternberka Jan Žižka
Siły
700 [1] - 2000[2]

(5000)[3]
głównie ciężka kawaleria

400 żołnierzy
12 wozów
9 jeźdźców[4]
Straty
nieznane 3 wozy
30 pojmanych[5]
Husitská korouhev.png Wojny husyckie Armoiries empereur Sigismond Ier.svg

Nowy KninŽivohoštNekmierzSudomierzMelechovoBenešovoKutna HoraTaborWitkowa GóraMały BórWyszehradMostGóra VladařKutna HoraNebovidyHabrNiemiecki BródHoriceStachovy DvorHorni DubenkaCzeska SkalicaMaleszowoUścieZwettleTachovNysaKratzauStary WielisławHorkaDomažliceBitwa żorskaTrzebnicaHiltersriedLipany

Bitwa pod Sudomierzem – starcie zbrojne, które miało miejsce 25 marca 1420 roku podczas powstania husyckiego w okresie wojen husyckich.

Wojska husyckie dowodzone przez Jana Žižkę zajęły umocnione pozycje pod wsią Sudomierz (czes. Sudoměř), leżącą na południu Czech. Jedno skrzydło chronił staw, a drugie osłonięte było rzędem wozów. W tych warunkach wojska czeskie stojące po stronie Zygmunta Luksemburczyka, złożone z 2000-2500 jazdy nie mogły atakować konno i zostały spieszone. Następnie przeprowadzono serię ataków na wozy husyckie. Nieudane ataki przyniosły poważne straty obu walczącym stronom (broniący się husyci stracili 3 wozy, które w trakcie walk zostały zniszczone), choć tradycyjnie strona atakująca miała większe straty. Ostatecznie zwolennicy Luksemburczyka wycofali się. Sukces Husytów był zdumiewający, wziąwszy pod uwagę fakt, że osłonięta przez 12 wozów piechota husycka w sile 400 żołnierzy zdołała obronić się przed kilkakrotnie liczniejszym przeciwnikiem. W otwartym polu w owych czasach przy równej liczbie wojsk kawaleria zawsze wygrywała z piechotą, jednak tym razem Jan Žižka dzięki zastosowaniu taktyki taborowej pokonał kawalerię przeciwnika, i to pomimo jej znacznej przewagi liczebnej.

Przypisy

  1. Petr Čornej, Pavel Bělina: Slavné bitvy naší historie. Wyd. 1. Praga: Marsyas, 1993, s. 40. ISBN 80-901606-1-1.
  2. Josef Pekař: Žižka a jeho doba (kniha III.). Praga: Odeon, 1992, s. 35. ISBN 80-207-0385-3.
  3. František Palacký: Dějiny národu Českého v Čechách a na Moravě. Praga: B. Kočí, 1907.
  4. Ze starých letopisů českých. Praga: Svoboda, 1980, s. 63.
  5. Vavřinec z Březové: Husitská kronika; Píseň o vítězství u Domažlic. Praga: Svoboda, 1979, s. 49.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons