Bitwa pod Szkłowem (1654)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Szkłowem
wojna polsko-rosyjska 1654-1667
Czas 12 sierpnia 1654
Miejsce Szkłów, Kopyś
Terytorium dzisiejsza Białoruś
Wynik wygrana Litwinów
Strony konfliktu
Herb Rzeczypospolitej Obojga Narodow.svg I Rzeczpospolita Coat of arms of Russia in 1625.PNG Carstwo Rosyjskie
Dowódcy
Janusz Radziwiłł
Jakow Czerkaski
Jurij Boratyński
Siły
ok 3 500:
do 1 500 dragonii,
do 2 000 jazdy
do 20 000
Straty
700 7 000
Wojna polsko-rosyjska 1654-1667

Smoleńsk (1654) - Szkłów (1654) - Szepielewicze (1654) - Ochmatów (1655) - Wilno (1655) - Gródek Jagielloński (1655) Lwów (1655) - Jezierna (1655) - Werki (1658) - Miadzioł (1659) - Konotop (1659) - Lachowicze (1660) - Borysów (1660) - Połonka (1660) - Mohylew (1660) - Lubar (1660) - Słobodyszcze (1660) - Basia (1660) - Cudnów (1660) - Kuszliki (1661) - Witebsk (1664) - Szkłów (1664) - Stawiszcze (1664) - Głuchów (1664)

Bitwa pod Szkłowem miała miejsce 12 sierpnia 1654 podczas wojny polsko-rosyjskiej 1654-1667.

Armia rosyjska pod wodzą kniazia Czerkaskiego (70 000 żołnierzy) zajęła 11 sierpnia Kopyś. Stojąca pod Szkłowem dowodzona przez hetmana wielkiego litewskiego Janusza Radziwiłła armia Wielkiego Księstwa Litewskiego liczyła jedynie 6000 żołnierzy, w tym 2000 jazdy. Radziwiłł zamierzał przed nadejściem pozostałych sił rosyjskich wciągnąć do walki część armii Czerkaskiego. W tym celu w stronę Kopysi wysłał kilka chorągwi jazdy, które wciągnęły do walki główne siły Rosjan, a w tym czasie sam rzucił do natarcia na pozostałych Rosjan (którymi dowodził kniaź Jurij Boratyński) wszystkie swe siły, powodując, że ogarnięte paniką wojska rosyjskie wycofały się na lewy brzeg Dniepru.

Straty litewskie: 700, straty rosyjskie: 7000.

W czasie bitwy miało miejsce zaćmienie Słońca, widoczne pod Szkłowem jako bardzo głębokie zaćmienie częściowe (przesłonięciu uległo blisko 90% tarczy słonecznej).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Mała Encyklopedia Wojskowa, 1967, Wydanie I
  • Piotr Borawski, "Tatarzy w dawnej Rzeczypospolitej", 1986, ISBN 83-205-3747-9, str. 139

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]