Bitwa pod Tagliacozzo
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Bitwa pod Tagliacozzo Walki Gwelfów z Gibelinami |
|||||||||||||||||
Konradin von Hohenstaufen
|
|||||||||||||||||
| Czas | 23 sierpnia 1268 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Tagliacozzo, Włochy | ||||||||||||||||
| Terytorium | Włochy | ||||||||||||||||
| Wynik | zwycięstwo wojsk Karola I | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa pod Tagliacozzo – starcie zbrojne, które miało miejsce 23 sierpnia 1268 roku w trakcie walk władców niemieckich o władzę w Italii.
W roku 1268 16-letni wnuk cesarza Fryderyka II Konradyn wyruszył z wojskiem za Alpy z zamiarem odzyskania dziedzictwa Staufów. W sierpniu 1268 r. w bitwie pod Tagliacozzo Konradyn poniósł klęskę w starciu z wojskami Karola Andegaweńskiego. Konradyn dostał się do niewoli po czym w dniu 29 października został stracony publicznie na rynku w Neapolu.
Literatutura:
- Peter Herde: Die Schlacht bei Tagliacozzo. In: Zeitschrift für Bayerische Landesgeschichte. Band 25, 1962, S. 679ff., hier online.
- Hartmut Jericke: Konradins Marsch von Rom zur Palentinischen Ebene im August 1268. In: Römische Historische Mitteilungen. Band 44, 2002, S. 151–190.