Bitwa pod Tapsus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa pod Tapsus
Kampania Cezara w Afryce 46 p.n.e.

Wojny domowe Rzymu

Battle of Thapsus.jpg
Schemat bitwy pod Tapsus autorstwa Andrei Palladio
Czas 6 kwietnia 46 p.n.e.
Miejsce Tapsus (obecnie Ras Dimas), Tunezja
Terytorium Tunezja
Wynik zwycięstwo Cezara
Strony konfliktu
Cezarianie Pompejańczycy

Numidian cavalry.png Numidowie

Dowódcy
Juliusz Cezar Scypion Metellus
Juba I
Siły
10 legionów 10 legionów
2 500 jazdy numidyjskiej
60 słoni bojowych
Straty
50 10 000

Bitwa pod Tapsus – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 46 p.n.e.

W maju 46 p.n.e. siły Cezara w Afryce zostały wzmocnione kolejną grupą wojsk posiłkowych, z którymi wódz Rzymian podążył w rejon miejscowości Tapsus. W ślad za Cezarem podążyły główne siły pompejańczyków pod wodzą Scypiona Metellusa Nazyki. Cezarianie przygotowali się do obrony budując umocnienia polowe w poprzek pobliskiej laguny. Wojska Scypiona wzmocnione silami króla Numidów Juby otoczyły tymczasem cezarian budując fortyfikacje wokół jego stanowisk.

Dnia 6 kwietnia wojska pompejańczyków ustawiły się do bitwy, rozstawiając słonie bojowe, łuczników i procarzy na obu skrzydłach. Naprzeciwko tej armii Cezar ustawił potrójny szyk bojowy. Atak rozpoczęły wojska prawego skrzydła cezarian, które wbrew rozkazom uderzyły na wroga, spychając go w kierunku fortyfikacji. Przerażone słonie uciekając, tratowały szeregi wojsk pompejańczyków. Równocześnie Cezar poprowadził osobiście resztę wojska z centrum, ścigając wycofujące się oddziały Scypiona.

Po drodze wojska Cezara zdobyły obóz Juby, a kapitulujących przed nim pompejańczyków bez pardonu zabijano. W wyniku rzezi śmierć poniosło 10 000 pompejańczyków, straty Cezara miały wynieść zaledwie 50 ludzi. Resztki wojsk Scypiona zbiegły do Hiszpanii pod rozkazy Gnejusza i Sekstusa Pompejuszów, a on sam doścignięty podczas pościgu przez wojska Cezara, straciwszy nadzieje na zwycięstwo popełnił samobójstwo. Podobny los zgotowali sobie Juba I i Petrejusz.

Po uporządkowaniu spraw w Afryce, w lipcu 46 p.n.e. Cezar powrócił do Rzymu.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Daniel Gazda: Wojny domowe w Imperium Rzymskim, wyd. Bellona, Warszawa 2008.