Bitwa pod Tippecanoe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Tippecanoe
Powstanie Tecumseha
Tippecanoe.jpg
Bitwa pod Tippecanoe
Czas 7 listopada 1811
Miejsce Tippecanoe (w pobliżu ujścia rzeki Tippecanoe do rzeki Wabash)
Terytorium Indiana
Wynik zwycięstwo wojsk amerykańskich
Strony konfliktu
US flag 15 stars.svg Amerykanie Indianie
Dowódcy
William H. Harrison.jpg William Henry Harrison Shawnee Prophet, Tenskwatawa.jpg Tenskwatawa
Siły
1000 wojsk regularnych i milicja lokalna ponad 500 wojowników
Straty
68 zabitych,
120 rannych
ok. 50 zabitych,
ponad 70 rannych
Wojna Tecumseha 1811-1813

Tippecanoe (1811) - Moraviantown (1813)

Bitwa pod Tippecanoe, zwanym także Miastem Proroka (ang. Prophetstown) – starcie zbrojne, które miało miejsce w dniach 78 listopada 1811 na terytorium Indiany w trakcie Powstania Tecumseha. Powstanie to i negocjacje z nim związane, m.in. Traktat z Greenville, miały miejsce w granicach dzisiejszych stanów Ohio i Indiana.

Bitwa zakończyła się zwycięstwem wojsk amerykańskich pod wodzą późniejszego prezydenta Stanów Zjednoczonych Williama Henry'ego Harrisona, które pokonały skonfederowanych Indian Tecumseha. Sama bitwa odbyła się w okolicy Miasta Proroka, głównego obozu Indian Tecumseha (dzisiejsza miejscowość Battle Ground w stanie Indiana, w hrabstwie Tippecanoe), w pobliżu ujścia rzeki Tippecanoe do rzeki Wabash.

Do starcia doszło podczas nieobecności Tecumseha, który wyruszył w poszukiwaniu sojuszników. W tym czasie siłami indiańskimi dowodził Tenskwatawa, jego brat-bliźniak i wielki prorok. Bezpośrednią komendę nad ponad 500 wojownikami objął Biały Nur z plemienia Szaunisów. Amerykanie wykorzystali nieobecność Tecumseha, zamierzając zadać decydujący cios w centrum indiańskiego sojuszu.

Plan pola bitwy

6 listopada 1811 roku siły amerykańskie w liczbie około 1000 regularnych żołnierzy oraz milicji lokalnej pod dowództwem Harrisona dotarły w okolice Tippecanoe. Do nadchodzących żołnierzy podjechał wówczas konno jeden z handlarzy indiańskich, prosząc ich o zawieszenie broni na okres jednego dnia w celu przygotowania spotkania pomiędzy obiema stronami.

Indianie, wysłuchawszy przepowiedni Tenskwatawy, który twierdził, że kule białych nie zrobią im krzywdy, przypuścili atak na obóz amerykański tuż przed świtem 7 listopada. Amerykanie odparli jednak skutecznie kilka kolejnych ataków.

Następnego dnia 8 listopada 1811 Harrison wysłał niewielki oddział żołnierzy na zwiady do Tippecanoe. Różne źródła rozmaicie opisują to wydarzenie. Żołnierze twierdzili, że zastali miasto całkowicie opuszczone. Inne źródła donosiły o masakrze kobiet i dzieci. Na wszelki wypadek Harrison kazał spalić miasto i zniszczyć zapasy żywności Indian, po czym wrócił ze swoim oddziałem na pozycje wyjściowe. Straty obu stron w walce były raczej niewielkie – Amerykanie stracili 68 zabitych i 120 rannych, Indianie odpowiednio ok. 50 zabitych i ponad 70 rannych.

Odwołania w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Longin Jan Okoń, w swojej książce przygodowej Tecumseh, przedstawił inny obraz bitwy. Wg. niego prorok Tenskwatawa pozwolił wojownikom pić przysłany przez amerykanów alkohol, co spowodowało, że podczas bitwy o Miasto Proroka (w książce, to Amerykanie szturmowali) do walki była zdolna jedynie część wojowników indiańskich, co było główną przyczyną klęski.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Alfred Pirtle: The Battle of Tippecanoe. Louisville: John P. Morton & Co./Library Reprints, 1900. ISBN 978-0-7222-6509-3.
  • John Sugden: Tecumseh: A Life. New York: Macmillan, 1999. ISBN 0-8050-6121-5.
  • H.D. Tunnell: To Compel with Armed Force: A Staff Ride Handbook for the Battle of Tippecanoe. Fort Leavenworth, KS: Combat Studies Institute, U.S. Army Command and General Staff College, 1998.