Bitwa pod Valdejunquera
| Bitwa pod Valdejunquera Rekonkwista |
|||||||||||||||||
 król Leónu Ordoño II
|
|||||||||||||||||
| Czas | 26 lipca 920 | ||||||||||||||||
| Miejsce | Valdejunquera (rejon Muetz – Baskonia) | ||||||||||||||||
| Terytorium | Hiszpania | ||||||||||||||||
| Przyczyna | najazdy Maurów | ||||||||||||||||
| Wynik | Zwycięstwo Maurów | ||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||
Bitwa pod Valdejunquera – starcie zbrojne, które miało miejsce 26 lipca 920 roku pomiędzy siłami Emira Kordoby Abd ar-Rahmana III a wojskami króla Krolestwa Leónu – Ordoño II.
W początkach X wieku znaczenie Królestwa Asturii-Leónu osiągnęło punkt szczytowy na arenie zachodnio-europejskiej. Już w IX wieku umocniono i zabezpieczono granicę z Maurami na rzece Dorum, zdobywając w roku 878 miasto Coimbra na zachodzie kraju, natomiast w centralnej Hiszpanii miasta Zamora, Simancas oraz Toro (893–900). Na wschodzie kraju za panowania Garcii (910–914) ponownie zasiedlono miasto San Esteban de Gormaz.
W okresie panowania Ordoño II (914-924) doszło do agresywnej polityki skierowanej przeciwko emiratowi Al-Andalus, co zaowocowało atakami chrześcijan na Évorę oraz Méridę. W sojuszu ze sprzymierzonymi siłami z Królestwa Nawarry przeprowadzono również zakończone sukcesem ataki na Maurów wzdłuż biegu rzeki Ebro. Sukcesy chrześcijan w dolinie rzeki Dorum możliwe były na skutek poważnego kryzysu wewnętrznego jaki dotknął emirat pod koniec IX wieku. Emirowi Abd ar-Rahmanowi III (912-961) udało się w końcu pobić powstańców w Andaluzji w latach 913-914, a następnie skierować się bezpośrednio na północ przeciwko królestwom chrześcijańskim.
W następstwie doszło do licznych najazdów rabunkowych Arabów na ziemie chrześcijańskie. Celem Maurów nie było zajęcie nowych terenów, lecz osłabienie strategicznych przyczółków Asturii-Leónu oraz Królestwa Nawarry. W tzw. kampanii Muetz, armia emira pomaszerowała z Kordoby w kierunku Caracuel, niszcząc po drodze miasta San Esteban de Gomaz, Osuna oraz Clunia. Następnie Maurowie wyruszyli ku Burgos, Tudeli i Calahorze.
Król Nawarry Sancho I znajdował się wówczas ze swoją armią w Arnedo, gdzie połączył swoje siły z oddziałami Królestwa Leónu. Ordoño II oczekiwał jeszcze na posiłki obiecane mu przez hrabiów Kastylii, które jednak nie nadeszły. Gdy Maurowie zaatakowali obóz chrześcijański w Viguera, armia królewska przeniosła się do Muetz w dolinie Valdejunquera, 25 km na południowy wschód od Pampeluny. Dnia 26 lipca 920 r. doszło w tym miejscu do bitwy. Armia chrześcijańska została pobita a biskupi z Toro i Salamanki dostali się do niewoli. Ci, którym udało się zbiec, schronili się w twierdzach Muetz i Viguera. Obie twierdze zostały jednak wkrótce zdobyte przez Maurów, którzy stracili wszystkich jeńców. Po tym zwycięstwie armia Maurów wycofała się do Kordoby.
Rozczarowany klęską król Ordoño II nakazał pojmać a następnie stracić tych hrabiów kastylijskich, którzy odmówili mu pomocy w walce.
Literatura [edytuj]
- Charles Julian Bishko. 1948. "Salvus of Albelda and Frontier Monasticism in Tenth-Century Navarre." Speculum, 23:559–90.
- Charles Julian Bishko. 1984. "The Abbey of Dueñas and the Cult of St Isidore of Chios in the County of Castile (10th–l1th Centuries)." Spanish and Portuguese Monastic History, 600–1300. London: Variorum Reprints. First published in Homenaje a Fray Justo Pérez de Urbel, OSB (Abadía de Silos, 1977).
- Alberto Cañada Juste. 1985. "Revisión de la Campaña de Muez: Año 920." Príncipe de Viana, 46(174):117–44.
- Gonzalo Martínez Díez. 2005. El condado de Castilla, 711–1038: La historia frente a la leyenda. Marcial Pons Historia.
