Bitwa pod farmą Cryslera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod farmą Cryslera
Wojna brytyjsko-amerykańska
Czas 11 listopada 1813
Miejsce pod Montrealem
Terytorium Quebec
Wynik Zwycięstwo brytyjskie
Strony konfliktu
Wielka Brytania Brytyjczycy US flag 15 stars.svg Stany Zjednoczone
Dowódcy
William Mulcaster
Joseph Morrison
James Willkinson
Richard Johnson
Siły
800 żołnierzy brytyjskich
Kanadyjska milicja
Indianie
8000 żołnierzy
Straty
22 zabitych
148 rannych
102 zabitych
237 zaginionych
Wojna brytyjsko-amerykańska

Queenston HeightsYorkJezioro ErieMoraviantownChâteauguayFarma CrysleraFort ErieChippawaLundy's LaneBladensburgPlattsburghBaltimoreHorseshoe BendNowy Orlean

Bitwa pod farmą Cryslera – bitwa wojny brytyjsko-amerykańskiej 1812 roku, która rozegrała się w drugim roku wojny w okolicach Montrealu (dzisiaj w prowincji Quebec) 11 listopada 1813 roku.

Planem amerykańskiego generała Jamesa Willkinsona było uderzenie ze swym ośmiotysięcznym oddziałem na Montreal. Wilkinson liczył także na połączenie się z czterotysięcznym oddziałem generała Hamptona, który w międzyczasie został rozproszony w bitwie pod Chateaguay. Wilkinson spotkał brytyjski oddział składający się 800 żołnierzy, wspomagany niewielką liczbą kanadyjskiej milicji i nielicznym oddziałem indiańskim. Willkinson przyjął bitwę w okolicach farmy Cryslera oddalonej około 150 km od Montrealu. W pierwszej fazie bitwy Wilkinson wysłał wydzielony pieszy oddział, by zaatakował lewe skrzydło Brytyjczyków. W czasie marszu pododdział amerykański został niespodziewanie zaatakowany przez milicję i Indian. Amerykanie zaangażowali się w potyczkę, łatwo rozpraszając napastników. Dało to jednak czas Brytyjczykom na przegrupowanie szeregu i oddanie kilku salw z broni palnej w stronę atakujących, co ich skutecznie powstrzymało. Nie powiódł się także drugi pieszy atak amerykański, ani szarża kawaleryjska na skutecznie broniony brytyjski szaniec. Wilkinson straciwszy około 300 żołnierzy postanowił przerwać bitwę i wycofać się. W czasie ewakuacji oddziału na statki nastąpił kontratak brytyjski, w wyniku którego zginęło kolejnych 50 Amerykanów, a sam dowódca został ranny. Po klęsce w tej bitwie Amerykanie nie podjęli już dalszych prób ataków na Quebec i wycofali się w kierunku Plattsburgha.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]