Bitwa w Zatoce Caldera

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa z Zatoce Caldera
Wojna domowa w Chile 1891
BlancoEncalada 02.jpg
Krążownik Blanco Encalada
Czas 23 kwietnia 1891
Miejsce Zatoka Caldera
Terytorium Chile
Wynik Zwycięstwo floty rządowej
Strony konfliktu
Chile flota kongresu Flag of the President of Chile.svg flota rządowa
Dowódcy
Jorge Montt Álvarez admirał Carlos Moraga
Siły
1 krążownik, 1 transportowiec 2 torpedowce
Straty
zatopiony krążownik, 182 ludzi, 102 jeńców nieznane
Flag of the President of Chile.svg Wojna domowa w Chile (1891) Flag of Chile.svg

Zapiga - Alto Hospicio - Punitaqui - Pisagua - Dolores - Huara - Aduana de Iquique - Caldera - Pozo Almente - Vallenar - Los Cañas - Concón - Placilla
Wojny i konflikty w Ameryce Łacińskiej

Wojny z Araukanami (1546-1641) - Wojny gurańskie (1628-1756) - Apostoles del Caazapá Guazú (1639) - Rewolta Kreoli w Paragwaju (1721-1735) - Rebelia Pedro Juana Santosa (1742) - Nowa Granada (1781) - Powstanie Tupaca Amaru II (1780-1783) - Granaditas (1810) - Salwador (1811) - Las Piedras (1811) - Paraguarí (1811) - Tacuarí (1811) - San Nicolás (1811) - Araure (1813) - Chillán-El Roble (1813) - San Lorenzo (1813) - Salta (1813) - Montevideo (1814) - Rancagua (1814) - Sipe-Sipe (1815) - Chacabuco (1817) - Matasiete (1817) - Pernambuco (1817) - Maipú (1818) - Boyacá (1819) - Valdivia (1820) - Tacuarembó (1820) - Cepeda (1820) - Carabobo (1821) - Bomboná (1822) - Pichincha (1822) - Maracaibo (1823) - Puerto Cabello (1823) - Junin (1824) - Ayacucho (1824) - Wojna brazylijsko-argentyńska (1825-1828) - Rincón (1825) - Sarandi (1825) - La Trinidad (1827) - Tarqui (1829) - Powstanie Farrapos (1835-1845) - Powstanie Cabanagem (1835-1839) - Urugwaj (1836-1838) - Veracruz (1838) - Wojna domowa w Urugwaju (1839-1852) - Arroyo Grande (1842) - Casma (1839) - Yungay (1839) - Ingavi (1841) - São Paulo (1842) - Santiago (1844) - Puerto Tortuguero (1844) - Churubusco (1847) - Molino del Rey (1847) - Chapultepec (1847) - Las Carreras (1849) - Caseros (1852) - Greytown (1854) - Santa Rosa (1856) - San Jacinto (1856) - Granada (1856) - Rivas (1857) - Cepeda (1859) - Wojna domowa w Wenezueli (1859-1863) - Guayaquil (1860) - Puebla (1862) - Camerone (1863) - Cuaspad (1863) - Las Cañas (1863) - Coquimbo (1863) - Riachuelo (1865) - Tuyuti (1866) - Callao (1866) - Curupayty (1866) - Querétaro (1867) - Kuba (1868-1878) - Itororó (1868) - Cerro Cora (1870)- Topáter (1879) - Iquique (1879) - Angamos (1879) - Dolores (1879) - Tarapacá (1879) - Kuba (1879-1880) - Arica (1880) - Miraflores (1881) - Sangra (1881) - Chorillos (1881) - Concepción (1882) - Chuamachuco (1883) - Caldera (1891) - Concón (1891) - Lapa (1894) - Kuba (1895-1898) - Peralejo (1895) - Mal Tiempo (1895) - Wojny bananowe (1898-1934) - Wojna na Jukatanie (1847-1901) - Kolumbia (1899-1902) - Ciudad Bolívar (1903) - Rewolta Chibata (1910) - Rewolucja meksykańska - Torreón (1914) - Zacatecas (1914) - Veracruz (1914) - Barranquita (1916) - Powstanie Cristero (1926-1929) - Powstanie konstytucjonalistów w Brazylii (1932) - Wojna kolumbijsko-peruwiańska (1932-1933) - Wojna o Chaco (1932-1935) - Wojna peruwiańsko-ekwadorska (1941) - El Tejar (1948) - Boliwia (1949) - Wojna futbolowa (1969) - Wojna domowa w Gwatemali (1960-1996) - El Mozote (1981) - Wojna peruwiańsko-ekwadorska (1981) - Cantaura (1982) - Wojna peruwiańsko-ekwadorska (1995)

Bitwa w Zatoce Caldera miała miejsce 23 kwietnia 1891 w trakcie wojny domowej w Chile 1891.

W roku 1891 doszło do wybuchu wojny domowej w Chile, pomiędzy zwolennikami prezydenta José Manuela Balmacedy a Kongresem na tle polityki ekonomicznej. Partię kongresową poparła flota wojenna, prezydenta zaś armia. W kwietniu flota kongresu licząca 6 krążowników, 1 kanonierkę, 2 korwety i 1 fregatę udała się na północ kraju.

18 kwietnia okręty rządowe pod dowództwem adm. Moragi (zakupione przez prezydenta 2 torpedowce Almirante Condell i Almirante Lynch + uzbrojony parowiec Imperial) obrały kurs na Zatokę Caldera, gdzie stacjonowała flota powstańcza (2 krążowniki, korweta i 3 transportowce). W chwili gdy flota admirała Moragi wpływała do zatoki, znajdowały się w niej zaledwie dwie jednostki: krążownik Blanco Encalada oraz jeden z transportowców. Reszta floty opuściła port już wcześniej. Widząc nadpływające torpedowce, krążownik otworzył ogień, jednak atak nie przyniósł powodzenia. Wówczas to torpedowiec podpłynął na niewielką odległość odpalając torpedy, które rozerwały krążownik, posyłając go na dno wraz ze 182 ludźmi załogi. 102 marynarzy dostało się do niewoli.

Civil war Chile-Almiranre Lynch.jpg

  • Atak torpedowca Almirante Lynch

Literatura:

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, Wyd. Alma-press, Warszawa 2004.

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Bitwa_w_Zatoce_Caldera&oldid=36056017”