Bitwa w cieśninie Fehmarn

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa morska pod Fehmarn
wojna duńsko-szwedzka 1643-1645
w ramach wojny trzydziestoletniej
Fehmarn1644.jpg
Bitwa w cieśninie Fehmarn
Czas 23 października 1644
Miejsce Fehmarn
Terytorium Morze Bałtyckie
Wynik zwycięstwo Szwedów i Holendrów
Strony konfliktu
 Szwecja
Prinsenvlag.svg Holandia
Flag of Denmark (state).svg Dania
Dowódcy
Karol Gustaw Wrangel Protazy Mund
Siły
42 okręty 17 okrętów
Straty
9 okrętów zdobytych, 3 zatopione, 2 rozbite,
1 000 jeńców
Wojna trzydziestoletnia

Pilzno - Lomnice - Biała Góra - Mingolsheim - Wimpfen - Höchst - Fleurus - Stadtlohn - Granowo - Dessau - Lutter am Barenberge - Wołogoszcz - Breitenfeld I - Rain - Norymberga - Lützen - Ścinawa - Nördlingen I - Wittstock - Rheinfelden - Wittenweier - Thann - Chemnitz - Honnecourt - Breitenfeld II - Rocroi - Tuttlingen - Kolberger Heide - Fryburg - Fehmarn - Jankov - Herbsthausen - Nördlingen II - Zusmarshausen - Lens - Praga

Flag of Denmark.svg Wojny duńsko-szwedzkie Flag of Sweden.svg

Wojna duńsko-szwedzka (1470-1471)Brunkeberg (1471)Wojna duńsko-szwedzka (1521-1523)Falun (1521)Brunnbäck Ferry (1521)Västerås (1521)Uppsala (1521) - Wojna duńsko-szwedzka (1611-1613) - Kringen (1612) - Kölleryd (1612) - Wojna duńsko-szwedzka 1643-1645 - Zatoka List (1644) - Koldynga (1644) - Kolberger Heide (1644) - Fehmarn (1644) - Bysjön (1644) - Wojna duńsko-szwedzka 1657-1658 - Genevadsbro (1657) - Kattarp (1657) - Tybrindvig (1657) - Hjärtum (1657) - Ängelholm (1657) - Wojna duńsko-szwedzka 1658-1660 - Sund (1658) - Koldynga (1659) - Nyborg (1659) - Wojna duńsko-szwedzka 1675-1679 - Olandia (1676) - Jasmund (1676) - Halmstad (1676) - Lund (1676) - Zatoka Køge (1677) - Landskrona (1677) - Møn (1677) - Arkona (1712) - Fehmarnbelt (1715) - Marstrand (1719) - Wojna duńsko-szwedzka (1788-1789) - Wojna duńsko-szwedzka (1808-1809)

Bitwa w cieśninie Fehmarn – bitwa morska podczas wojny duńsko-szwedzkiej 1643-1645 stoczona 13 października 1644 niedaleko wyspy Fehmarn, zakończona klęską eskadry duńskiej.

Wojna duńsko-szwedzka 1643-1645 była częścią ogólnoeuropejskich zmagań wojny trzydziestoletniej; w jej trakcie dochodziło do kilku starć na morzu. W lipcu, w bitwie w Zatoce Kilońskiej, flota szwedzka szczęśliwie uniknęła zagłady i schroniła się w portach. Duńczycy osiągnęli panowanie na morzu, ale po dwóch miesiącach, gdy nie napotkali przeciwnika, pozostawili do strzeżenia dostępu do wysp duńskich jedynie 17 okrętów pod dowództwem adm. Protazego Munda[1].

Przeciw nim wyruszyła dowodzona przez adm. (niedawnego generała majora) Wrangla flota szwedzko-holenderska licząca 42 jednostki, która 11 października rozpoczęła pozorowanie desantu na wyspie Lolland[1]. Adm. Mund pojawił się ze swoją eskadrą i ufając dobremu wyszkoleniu swych załóg, podjął akcję mimo przeważających sił przeciwnika. Planował uderzyć ogniem artyleryjskim na skrzydło wroga[2], nie wdając się w walkę abordażową[1]. Po sześciu godzinach zaciętej walki, tylko trzy duńskie galeony zdołały ujść. 9 zostało zdobytych w walce wręcz, 3 - zatopionych ogniem działowym, a 2 wyrzuciły się na brzeg Lollandu[1]. Adm. Mund zginął na pokładzie swego flagowca "Patienta", jego zastępca, wadm. Corfitz Ulfeldt - na pokładzie "Stormana". Duńczycy stracili ponadto ok. 1000 jeńców[2].

Bitwa w cieśninie Fehmarn była jedną z najkrwawszych bitew na Bałtyku w XVII w.[1] Odznaczył się w niej dowodzący okrętem "Regina" późniejszy wielki admirał francuski Abraham Duquesne, który jak wielu francuskich hugenotów służył w marynarce szwedzkiej[2].

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Bitwa w cieśninie Fehmarn. W: Edmund Kosiarz: Wojny na Bałtyku, X-XIX w.. Gdański: Wydawnictwo Morskie, 1978, s. 194-196.
  2. 2,0 2,1 2,2 Paweł Piotr Wieczorkiewicz: Historia wojen morskich, t.1. Londyn: Wydawnictwo Puls, 1995, s. 108. ISBN 1-85917-030-7.
Panorama bitwy na obrazie Willema van der Velde