Bitwa w wąwozie Calugareni

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bitwa w wąwozie Calugareni
III wojna austriacko-turecka 1593-1615
Theodor Aman - Izgonirea turcilor la Calugareni.jpg
Bitwa w wąwozie Calugareni
Czas 23 sierpnia 1595
Terytorium Rumunia
Wynik zwycięstwo wojsk wołosko-węgierskich
Strony konfliktu
Coat of arms of Wallachia.svg Wołosi

Hungary Arms.svg Węgrzy

Ottoman Army1453-1798.png Osmanowie
Dowódcy
Michał Waleczny Sinan Pasza
Siły
18 000 120 000
Straty
1 000 10 000 – 15 000
Hungary Arms.svg Wojny węgiersko-tureckie TurkishEmblem.svg

Nikopolis (1396) - Jałomica (1442) - Sybin (1442) - Nisz (1443) - Kosowe Pole (1448) - Kruševac (1454) - Belgrad (1456) - Vaslui (1475) - Šabac (1476) - Chlebowe Pole (1479) - Krbavsko Polje (1493) - Belgrad (1521) - Mohacz (1526) - Güns (1532) - Eger (1552) - Szigetvár (1566) - Calugareni (1595)

Bitwa w wąwozie Calugareni – starcie zbrojne, które miało miejsce 23 sierpnia 1595 r. pomiędzy armią osmańską, a wojskami rumuńskimi i węgierskimi.

W roku 1594 wojska hospodara Wołoszczyzny Michała przyłączyły się do ligi antytureckiej. W tym samym roku siły te składające się z 8 000 Rumunów oraz 2 000 Węgrów rozpoczęły ataki na garnizony tureckie. Dnia 21 sierpnia 1595 r. armia turecka ruszyła na Bukareszt przekraczając Dunaj. Siły tureckie liczyły 100 000 żołnierzy i były dowodzone przez Sinana Paszę.

Hospodar zdecydował się na atak na maszerujących Turków w okolicy Giurgiu leżącym około 10 km od Bukaresztu. Wołosi wybrali jako miejsce walki bagnisty, otoczony drzewami wąwóz Calugareni.

Dnia 22 sierpnia 20 000 straż przednia Turków pod wodzą Saturadżi Mehmeda Paszy dotarła do wąwozu, gdzie została zaatakowana przez Rumunów. Z pomocą ruszyły wówczas wojska jazdy tureckiej i janczarzy z działami. Po włączeniu sie do walki głównych sił Sinana Paszy, Rumuni zostali odparci. Noc wojska tureckie spędziły w wąwozie.

Rankiem dnia 23 sierpnia 1595 r. Rumuni ostrzelali z dział siły tureckie, rozpoczynając nowy atak. Początkowo przewagę mieli Turcy, później wzmocnione siły rumuńskie uzyskały przewagę. Po nadejściu posiłków węgierskich wojska tureckie znalazły się w okrążeniu. Na ich tyły uderzyli Węgrzy. W szeregach tureckich wybuchła panika, która przerodziła się w ucieczkę po ranieniu Saturadżiego Paszy. Walka trwała do wieczora, po czym wojska Michała wycofały się z pola bitwy.

Bibliografia [edytuj]

  • Zygmunt Ryniewicz: Leksykon bitew świata, wyd. Almapress.Warszawa 2004.