Bitwa w wąwozie Strumy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Bitwa pod Bełasicą
Wojna bizantyńsko-bułgarska 9861018 (Wojna Samuela z Bazylim II)
SamuilsDeathBGhistory.jpg
Śmierć Samuela w otoczeniu oślepionych żołnierzy
Czas 1014
Miejsce wąwóz Strumy
Terytorium Bułgaria
Wynik zwycięstwo Bizancjum
Strony konfliktu
Palaiologos-Dynasty.svg Bizancjum Coat of Arms of the Bulgarian Empire.PNG Bułgaria
Dowódcy
Bazyli II Samuel Komitopul
Siły
nieznane ok. 20 tys.
Straty
nieznane co najmniej 15 tys.
Wojny Bizancjum z Bułgarami

Ongal (680) - Anchialos (708) - Marcellae (756) - Beregawa (759) - Anchialos (763) - Berzitia (774) - Marcellae (792) - Serdica (809) - Wyrbica (811) - Wersinike (813) - Mesembria (814) - Babaeski (896) - Anchialos (917) - Katasyrtai (917) - Brama Trajana (984) - Pegae (922) - Tesaloniki (996) - Spercheios (997) - Skopje (1004) - Kroton (1009) - Tesaloniki (1014) - Struma (1014) - Bitola (1015) - Setina (1017) - Durazzo (1018) - Tesaloniki (1040) - Ostrovo (1041) - Powstanie Piotra i Asena (1185) - Lardea (1186) - Arkadiopolis (1194) - Adrianopol (1205) - Płowdiw (1208) - Kłokotnica (1230) - Rusokastro (1332) - Periteorion (1345)

Bitwa w wąwozie Strumy (znana także jako bitwa pod Kleidion oraz bitwa pod Bełasicą) – starcie zbrojne, które miało miejsce w roku 1014.

W roku 1014 cesarz bizantyjski Bazyli II, prowadzący długie i wyczerpujące wojny z Bułgarią, zdecydował się na ostateczną rozgrywkę na froncie bułgarskim. Terenem starcia był wąwóz rzeki Strumy zwany Kimbalangos tj. długim polem - obwarowany potężnymi fortecami obu przeciwników.

Początkowo Bizantyjczycy bezskutecznie atakowali pozycje bułgarskie od frontu. Dopiero dzięki strategowi Ksifiasowi (Nikephoros Xiphias), który przeprowadził część wojsk cesarskich poprzez bezdroża górskie na tyły przeciwników, udało się zaskoczyć Bułgarów. Armia cara Samuela została zupełnie zniszczona, a car zbiegł do Priłepu. Według różnych kronik, około 15 000 Bułgarów dostało się do niewoli. Bazyli II kazał wszystkich jeńców oślepić i obciąć im prawe dłonie, pozostawiając tylko co setnemu jedno oko, by mógł prowadzić pozostałych. Tak okaleczonych odesłał władcy bułgarskiemu. Schorowany i załamany car Samuel na taki widok padł rażony apopleksją i po dwóch dniach umarł. Przez ten akt okrucieństwa Bazyli II zyskał miano Bułgarobójcy.

Zwycięstwo Bazylego pozwoliło mu odzyskać większość utraconych na rzecz Bułgarów ziem cesarstwa. Doszło do aneksji wschodniej części państwa bułgarskiego, które przestało stanowić zagrożenie dla Bizancjum.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Warren T. Treadgold: A History of the Byzantine State and Society. Stanford: Stanford University Press, 1997. ISBN 0-8047-2630-2.