Biuro Informacji Kredytowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Biuro Informacji Kredytowej S.A.
Biuro Informacji Kredytowej S.A.
Forma prawna Spółka Akcyjna
Założyciel(e) Związek Banków Polskich i banki
Data założenia 29.10.1997
Lokalizacja  Polska
Siedziba 02-676 Warszawa
ul. Postępu 17A
Numer KRS 0000110015
Prezes Mariusz Cholewa[1]
Przewodniczący
rady nadzorczej
Grzegorz Piwowar[1]
Akcjonariusze / udziałowcy Bank Gospodarki Żywnościowej S.A., Bank Handlowy w Warszawie S.A., DNB Bank Polska S.A., Bank Millenium S.A., PEKAO S.A., Getin Noble Bank S.A., Bank Zachodni WBK S.A., mBank S.A., ING Bank Śląski S.A., NORDEA Bank Polska S.A., PKO Bank Polski S.A., Związek Banków Polskich
Produkty informacja kredytowa, wymiana informacji między bankami, ocena scoringowa
Kapitał zakładowy 15.550.000,00 PLN
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Biuro Informacji Kredytowej S.A.
Biuro Informacji Kredytowej S.A.
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Biuro Informacji Kredytowej S.A.
Biuro Informacji Kredytowej S.A.
Ziemia 52°10′52,1″N 20°59′45,7″E/52,181139 20,996028Na mapach: 52°10′52,1″N 20°59′45,7″E/52,181139 20,996028
Strona internetowa

Biuro Informacji Kredytowej S.A. (BIK) – instytucja, której zadaniem jest gromadzenie, integrowanie i udostępnianie danych dotyczących historii kredytowej klientów banków i SKOK-ów. Dane te w olbrzymiej większości są danymi pozytywnymi, to znaczy zawierającymi informacje o prawidłowo spłacanych zobowiązaniach, a tworzona w ten sposób historia kredytowa jest instrumentem mogącym służyć uwiarygadnianiu klienta banku. Poza tym dodatkowym narzędziem dostarczanym przez BIK jest tzw. scoring kredytowy[2].

Zadania[edytuj | edytuj kod]

Zadaniem Biura Informacji Kredytowej jest administrowanie danymi i ich udostępnianie do analizy w danej instytucji udzielającej finansowania. Za zapewnienie poprawności i wiarygodności informacji dostarczanych do Biura Informacji Kredytowej odpowiedzialne są same banki i firmy udzielające kredytów konsumenckich. Jedynie instytucja, który przekazała do BIK daną informację o kliencie, może ją skorygować, jeśli jest nieaktualna.

Instytucje współpracujące[edytuj | edytuj kod]

Z BIK współpracują prawie wszystkie banki komercyjne i spółdzielcze w Polsce. Biuro Informacji Kredytowej przetwarza zarówno pozytywne informacje przekazywane przez poszczególne instytucje, jak i te negatywne – o kredytach spłacanych z opóźnieniem. Dla kredytodawców dostęp do tego typu informacji jest wsparciem w podejmowaniu decyzji kredytowych. Informacje o zobowiązaniach klienta pomagają ocenić jego sytuację i określić, czy będzie w stanie terminowo regulować raty[3].

Historia[edytuj | edytuj kod]

W 1991 r. z inicjatywy Związku Banków Polskich powstał "Bankowy rejestr klientów czasowo niewywiązujących się z zobowiązań". Uchwalona w 1997 r. ustawa Prawo bankowe pozwoliła na wzajemną wymianę informacji o kredytobiorcach pomiędzy bankami. W tym samym roku utworzone zostało Biuro Informacji Kredytowej, instytucja, której podstawowym zadaniem jest pośrednictwo w przekazywaniu informacji o rzetelności kredytowej klientów. Obecnie w systemach wymiany informacji BIK uczestniczy ponad 650 instytucji, w tym ponad 540 banków spółdzielczych, wszystkie SKOK-i, 43 banki komercyjne i ponad 13,5 tys. oddziałów oraz placówek bankowych.

System wymiany informacji w Polsce kształtował się przez kilka lat. Jego podstawą jest tzw. zasady wzajemności, która gwarantuje, iż wszystkie niezbędne informacje gromadzone są w jednym miejscu i są dostępne dla wszystkich uczestników systemu. Z początkiem 2000 r. baza została zarejestrowana przez Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych (GIODO). W listopadzie tego samego roku został udostępniony System Informacji BIK – Klient Indywidualny. Pierwsze dane o zaciągniętych kredytach pojawiły się w BIK w 2001 r., a w następnych latach liczba raportów o kredytobiorcach stale wzrastała.

W lutym 2004 r. Biuro Informacji Kredytowej udostępniło kolejną usługę – ocenę punktową (scoring kredytowy). Kolejnym etapem rozwoju wymiany informacji kredytowej, było wprowadzenie Sytemu Informacji BIK – Przedsiębiorca, dzięki któremu możliwa stała się ocena wiarygodności i zdolności kredytowej firm. W 2013 roku w corocznym raporcie "Doing Business" eksperci Banku Światowego ocenili, że Polska jest obecnie jednym z liderów zarówno w regionie, jak w skali światowej pod względem jakości systemu wymiany informacji kredytowej. Polskie rozwiązania, wypracowane w ramach systemów Biura Informacji Kredytowej, otrzymały maksymalną, 6-punktową notę[4].

W kwietniu 2013 r. Biuro Informacji Kredytowej uruchomiło nowy portal internetowy[5]. Aktywując jeden z dostępnych pakietów, każdy użytkownik może mieć wgląd do własnej historii kredytowej[6].

11 czerwca 2013 r. rada nadzorcza wybrała nowy zarząd. Prezesem zarządu Biura Informacji Kredytowej został Mariusz Cholewa, związany wcześniej z bankiem Citi Handlowy. Do zarządu wszedł również Rafał Bednarek (wcześniej BZ WBK) i Sławomir Grzelczak (wcześniej Coface Słowenia). Dwaj pierwsi byli wcześniej członkami rady nadzorczej BIK[7].

Rola społeczna[edytuj | edytuj kod]

Blisko 90 proc. danych zgromadzonych w BIK to informacje pozytywne dla klientów[8]. Świadczą o rzetelnie spłacanych zobowiązaniach i pozwalają klientom budować własną pozytywną historię kredytową. Dzięki niej, zgłaszając się do banku, SKOK-u lub firmy udzielającej kredytu konsumpcyjnego po pieniądze potrzebne na mieszkanie czy samochód, klient może liczyć nie tylko na przyznanie kredytu, ale na lepsze warunki finansowania.

Metodyka[edytuj | edytuj kod]

Scoring BIK to metoda punktowej oceny ryzyka kredytowego. Określa ona wiarygodność kredytową osoby na podstawie porównania jej profilu z profilem innych, którzy już otrzymali kredyty. Jeśli wynik uzyskany przez takiego klienta jest bardzo podobny do wyniku kredytobiorców, którzy terminowo regulują swoje zobowiązania, to otrzymuje on wyższą ocenę scoringową.

Ocena scoringowa, jaką może uzyskać przyszły kredytobiorca przyjmuje wartości z przedziału od 192 do 631 punktów. Liczba punktów w ocenie scoringowej jest wyliczana przy użyciu specjalnej formuły matematycznej na podstawie szerokiego zakresu informacji dotyczących historii i aktywności kredytowej klienta. Informacje te obejmują zarówno negatywne, jak i pozytywne zdarzenia w jego historii kredytowej. Dane te można ująć w cztery kategorie informacji: jakość kredytów, aktywność kredytową, wykorzystanie limitów kredytowych oraz częstotliwość ubiegania się o kredyty.

Dzięki punktowej ocenie danego klienta banki i SKOK-i mogą szybciej i efektywniej dokonać analizy ryzyka kredytowego. Sytuacja taka powoduje, że czas oczekiwania na decyzję kredytową w banku ulega skróceniu, a cała procedura kredytowa staje się bezpieczniejsza zarówno dla klienta, jak i instytucji, który udziela kredytu. Niezależnie od oceny scoringowej BIK, każda z instytucji udzielających kredytów może stosować także swój własny system oceny klientów[9].

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]