Bizmutyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Bizmutyt
Bismutit (Wismutcarbonat) - Schneeberg, Erzgebirge.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny Bi2(CO3)O2
Twardość w skali Mohsa 2,5-3,5[1]
Łupliwość wg (001)
Pokrój kryształu włóknisty
Układ krystalograficzny tetragonalny
Gęstość minerału 6,1-7,7 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa brązowy, brązowo-żółty, zielony, żółty lub szary
Rysa szara
Połysk szklisty
Współczynnik załamania n=2,12-2,30
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Bizmutytminerał z gromady węglanów. Nazwa pochodzi od składu chemicznego tego minerału. Jest minerałem wtórnym stref utleniania złóż Bi, ale stwierdzono go także w pegmatytach granitowych. Teoretycznie zawiera 91,68% wag. Bi2O3, 8,29% wag. CO2, może zawierać także śladowe ilości wody. Minerały najczęściej współwystępujące z bizmutytem to bizmut rodzimy, bizmutynit i tetradymit.

W Polsce został stwierdzony w pegmatytach Grabiny niedaleko Strzegomia. Na świecie występuje między innymi w skałach pegmatytowych w Niemczech, Francji, Wielkiej Brytanii, USA, Meksyku, Mozambiku. Odkryty został w roku 1841.[1]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 Bismutite (ang.). [dostęp 11 marca 2013].