Blackburn Botha

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Blackburn B-26 Botha
Blackburn B-26 Botha
Dane podstawowe
Państwo  Wielka Brytania
Producent Blackburn Aircraft Limited
Typ morski samolot bombowy i torpedowy
Konstrukcja dwusilnikowy górnopłat o konstrukcji metalowej, podwozie – chowane w locie
Załoga 3 – 4 (pilot, nawigator-bombardier, radiooperator, strzelec)
Historia
Data oblotu 28 grudnia 1938
Lata produkcji 19381942
Wycofanie ze służby 1944
Dane techniczne
Napęd 2 silniki gwiazdowe 14-cylindrowe Bristol Perseus XA
Moc 930 KM (683 kW) każdy
Wymiary
Rozpiętość 17,98 m
Długość 15,58 m
Wysokość 4,46 m
Powierzchnia nośna 48,12 m²
Masa
Własna 5 460 kg
Startowa 8 369 kg
Osiągi
Prędkość maks. 401 km/h
Prędkość przelotowa 341 km/h
Prędkość wznoszenia 5,0 m/s
Pułap 5 600 m
Zasięg 2 044 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
1 karabin maszynowy Vickers Mk V kal. 7,7 mm (stały z przodu kadłuba)
2 karabiny maszynowe Lewis Mk III (ruchome w górnej wieżyczce strzeleckiej na grzbiecie kadłuba)
907 kg bomb lub bomb głębinowych albo 1 torpeda typu Mk XII kal. 457 mm
Użytkownicy
Wielka Brytania
Rzuty
Rzuty samolotu
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Blackburn B-26 Bothabrytyjski samolot bombowy i torpedowy z okresu II wojny światowej

Historia[edytuj | edytuj kod]

W połowie lat trzydziestych XX wieku brytyjskie Ministerstwo Lotnictwa w związku z potrzeba modernizacji swoich sił wydało szereg wymagań na nowe samoloty wojskowe, jedno z nich z 1936 roku dotyczyło morskiego samolotu bombowo-torpedowego przystosowanego do startu z baz lądowych.

Na podstawie tych wymagań wytwórnia lotnicza Blackburn Aircraft Limited z Brough opracowało samolot, który oznaczono jako B-26. Projekt tego samolotu przedstawiono do Ministerstwie Lotnictwa i spotkał się on z uznaniem. Podjęło ono decyzję o produkcji seryjnej tego samolotu, nawet bez budowy i sprawdzenia prototypu. Przed podjęciem jednak produkcji seryjnej zmieniono jeszcze parametry wymagane dla samolotu: m.in. zwiększono wymaganą prędkość, udźwig bomb.

Pomimo że projekt samolotu ze względu na silniki o zbyt małej mocy, nie spełniał wymogów, to w 1938 roku rozpoczęto ich produkcję seryjną. Samolot ten otrzymał nazwę Blackburn B-26 Botha a pierwszy seryjny samolot został oblatany 28 grudnia 1938 i był to zarazem oblot pierwszego samolotu tego typu.

W trakcie prób w locie okazało się że samolot ten ma sporo drobnych usterek konstrukcyjnych, które wyeliminowano w następnym egzemplarzu, na podstawie którego budowano pozostałe samoloty z zamówionej serii oznaczonej jako Mk I.

Po wybuchu II wojny światowej okazało się, że samolot ten okazał się już konstrukcją przestarzałą i w 1942 roku zakończono produkcję. Nie podjęto również nowej wersji tego samoloty oznaczonej jako Mk II, która miała mocniejsze silniki.

Ostatecznie w latach 1938–1942 wyprodukowano 580 samolotów Blackburn Botha.

Służba w lotnictwie[edytuj | edytuj kod]

Samoloty Blackburn B-26 Botha w 1939 roku jednostek treningowych a w 1940 roku do jednostek bojowych lotnictwa obrony wybrzeża, gdzie miały zastąpić samoloty Avro Anson. W sierpniu 1940 roku rozpoczęły one loty patrolowe nad Morzem Północnym, lecz już w listopadzie 1940 roku wycofano je z lotów bojowych, gdyż nie spełniały swoich zadań.

Wycofane z jednostek bojowych oraz wyprodukowane samoloty kierowano już wyłącznie do szkół lotniczych i jednostek treningowych, gdzie użytkowano je do 1943 roku. Potem wykorzystywano je już wyłącznie na ziemi, do szkolenia strzelców pokładowych.

Opis konstrukcji[edytuj | edytuj kod]

Samolot Blackburn B-26 Botha to dwusilnikowy, górnopłat o konstrukcji metalowej, kabiny zakryte, podwozie wciągane w locie. Napęd: dwa silniki gwiazdowe umieszczone w gondolach na skrzydłach