Blanka Vlašić

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Blanka Vlašić
Blanka Vlašić.jpg
Blanka Vlašić podczas mityngu ISTAF w Berlinie (2008)
Data i miejsce urodzenia 8 listopada 1983
Split,
Flag of SR Croatia.svg Socjalistyczna Republika Chorwacji,
Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii
Wzrost 193 cm
Dyscypliny lekkoatletyka, skok wzwyż
Dorobek medalowy

Blanka Vlašić (ur. 8 listopada 1983 w Splicie) – chorwacka lekkoatletka, uprawiająca skok wzwyż, wicemistrzyni olimpijska z Pekinu. Dwukrotna mistrzyni świata na otwartym stadionie (Osaka 2007 i Berlin 2009) oraz czterokrotna medalistka halowych mistrzostw świata.

Jej rekord życiowy – 2,08 m – jest także rekordem kraju i został ustanowiony 31 sierpnia 2009 roku. Tylko dwie zawodniczki skakały wyżej od niej – Stefka Kostadinowa na stadionie i Kajsa Bergqvist w hali. Trenerem Blanki jest jej ojciec Joško – były dziesięcioboista oraz były skoczek wzwyż Bojan Marinović. Chorwatka ma 1,93 m wzrostu, co czyni ją jedną z najwyższych zawodniczek na świecie w skoku wzwyż.

Młodość[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się w sportowej rodzinie. Jej ojciec Joško był dziesięcioboistą i zdobywcą złotego medalu na igrzyskach śródziemnomorskich w Casablance. Na cześć tego zwycięstwa nazwał swoją córkę Blanka. Natomiast jej matka Venera była mistrzem Jugosławii w biegach narciarskich.

Jej ojciec zabrał ją na bieżnię i wtedy to Blanka zaczęła marzyć o karierze sprinterki. Próbowała swoich sił w wielu dyscyplinach, ale doszła do wniosku, że to skok wzwyż najlepiej pasuje do jej wzrostu i sylwetki. W wieku 15 lat osiągnęła międzynarodowy poziom, ustanawiając swój życiowy rekord na wysokości 1,80 m, a rok później poprawiła się aż o 13 cm, skacząc 1,93 m.

Blanka Vlašić w czasie mistrzostw świata w Berlinie w 2009

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Juniorska[edytuj | edytuj kod]

W 2000 roku reprezentowała Chorwację na igrzyskach olimpijskich w Sydney, gdzie nie przebrnęła przez kwalifikacje. W tym samym roku zdobyła złoty medal na Mistrzostwach Świata Juniorów w Lekkoatletyce w Santiago. W 2001 roku zdobyła złoty medal na igrzyskach śródziemnomorskich. Szybkie postępy, jakie czyniła Vlašić, kazały sądzić, że w niedługim czasie będzie zaliczać się do światowej czołówki skoku wzwyż. W 2002 roku na halowych mistrzostwach Europy w lekkoatletyce w Wiedniu ustanowiła swój rekord życiowy w hali, skacząc 1,92 m. Jednak ten wynik nie pozwolił jej na udział w konkursie finałowym. W tym samym roku obroniła w Kingston tytuł mistrzyni świata na mistrzostwach świata juniorów w lekkoatletyce. Wygrała konkurs z wynikiem 1,96 m, co było jej nowym rekordem życiowym i przewagą 9 cm nad zawodniczką zajmującą 2 miejsce. Próbowała także przełamać symboliczną granicę 2 m. Pomimo, że na mistrzostwach Europy w Monachium zajęła 5. miejsce, znalazła się na liście 10 najlepszych skoczków wzwyż sezonu 2002.

Seniorska[edytuj | edytuj kod]

Początek sezonu 2003 był dla Vlašić bardzo udany. Wygrała mityng w Linzu, skacząc 1,98 m (nowy rekord życiowy), a 10 dni później zajęła 4. miejsce na Halowych mistrzostwach świata w brytyjskim Birmingham. W czerwcu i lipcu biła swoje rekordy życiowe. Najpierw skacząc 1,99 m na mityngu Złotej Ligi w Paryżu, a następnie przekraczając magiczną granicę 2,00 m w Zagrzebiu w zawodach IAAF Grand Prix. Następnie zdobyła złoty medal na młodzieżowych mistrzostwach Europy w Bydgoszczy. W Zurychu poprawiła swój rekord życiowy o 1 cm (2,01) i dzięki czemu mogła wziąć udział w mistrzostwach świata w Paryżu i w Światowym Finale IAAF w Monako.

Sezon 2004 zaczęła od zdobycia brązowego medalu na halowych mistrzostwach świata w Budapeszcie. W Lublanie ustanowiła wynikiem 2,03 m nowy rekord Chorwacji. Był to dobry prognostyk przed igrzyskami olimpijskimi w Atenach. Jednak ukończyła zawody na 11. miejscu. Krótko potem Vlašić nie startowała przez rok, przyznając, że czuje się ospała. Lekarze zdiagnozowali u niej nadczynność tarczycy.

Operacja i rekonwalescencja spowodowały, że w 2005 roku wzięła udział tylko w 2 konkursach. Z wynikiem 1,95 m zdobyła tytuł mistrza Chorwacji. Mistrzostwa świata w Helsinkach okazały się dla niej klapą i z wynikiem 1,88 m nie zakwalifikowała się do finału.

W 2006 roku powróciła silna jak nigdy przedtem. Ustanowiła swój nowy rekord życiowy 2,05 m i zdobyła srebrny medal na Halowych mistrzostwach świata w Moskwie. Na mistrzostwach Europy w Göteborgu zajęła 4 miejsce i po raz drugi w karierze wzięła udział w Światowym Finale IAAF w Stuttgarcie.

Blanka Vlašić w trakcie skoku w Walencji w 2008 roku

Halowe mistrzostwa Europy w Birmingham ukończyła na 5. miejscu, jednak po dyskwalifikacji Weneliny Wenewej za doping ostatecznie zajęła miejsce 4. Następna wielka impreza zakończyła się dla Blanki znakomicie. Na mistrzostwach świata w japońskiej Osace zdobyła złoty medal. Vlašić zwyciężyła także w 18 na 19 konkursów skoku wzwyż na otwartym stadionie, a jej jedyną porażką był pierwszy konkurs Złotej Ligi w Oslo, co przekreśliło jej szansę na wygranie 1 000 000 dolarów. European Athletic Association okrzyknęło ją Najlepszą Lekkoatletką Roku.

Halowe mistrzostwa świata w Walencji ukończyła na 1. miejscu. 23 sierpnia 2008 będąc faworytką konkursu skoku wzwyż w igrzyskach olimpijskich w Pekinie, musiała uznać wyższość reprezentantki Belgii Tii Hellebaut. Niepokonana w roku 2008 Chorwatka pokonała poprzeczkę tak jak rywalka na wysokości 2,05 m, ale osiągnęła ten wynik w drugiej próbie. Wygrała także 5 mityngów Złotej Ligi. Podczas szóstych, ostatnich zawodów, musiała uznać wyższość Ariane Friedrich, przez co po raz drugi w karierze nie wykorzystała szansy na zdobycie 1 000 000 dolarów.

Rok 2009 rozpoczął się od spadku formy. Blanka na przemian zajmowała 2. i 1. miejsca na mityngach Złotej Ligi. Halowe mistrzostwa Europy w Turynie ukończyła dopiero na 5. miejscu. Dopiero na mistrzostwach świata w Berlinie odniosła sukces, zaliczając jako jedyna w 2 próbie wysokość 2,04 m i zdobywając złoty medal.

W 2010 mistrzostwa Europy w Barcelonie Blanka ukończyła na pierwszym miejscu, pokonując w drugiej próbie wysokość 2,03 m. Tym samym wyrównała dotychczasowy rekord mistrzostw należący do Tii Hellebaut i Weneliny Wenewej.

Zwyciężczyni łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2010 w skoku wzwyż – jako jedyna spośród zwycięzców cyklu zdobyła maksymalną ilość 32 punktów, wygrywając wszystkie mityngi[1]. Na koniec sezonu 2010 została wybrana najlepszą lekkoatletką Europy w plebiscycie European Athletics[2] oraz najlepszą lekkoatletką świata w plebiscytach IAAF[3][4][5] oraz Track & Field News[6].

Wicemistrzyni świata (Taegu 2011). Zwyciężczyni łącznej punktacji Diamentowej Ligi 2011 w skoku wzwyż[7].

Z powodu kontuzji nie wzięła udziału w igrzyskach olimpijskich w Londynie (2012)[8] i w mistrzostwach świata w Moskwie (2013)[9].

Po powrocie do rywalizacji, zajęła 6. miejsce na halowych mistrzostwach świata w Sopocie (2014).

Ponad stukrotnie w swojej karierze skoczyła co najmniej 2,00 m.

Blanka Vlašić ustanawia swój rekord życiowy (2,08) w trakcie mityngu w Zagrzebiu.
Liderka na światowych listach
2007 2,07 m Szwecja Sztokholm
2008 2,06 m Turcja Stambuł
Hiszpania Madryt
2009 2,08 m Chorwacja Zagrzeb
2010 2,05 m Chorwacja Split
Konkurencja Rekord (m) Miejsce Data Uwagi
skok wzwyż 2,08 Chorwacja Zagrzeb 31.08.2009 2. wynik wszech czasów, najlepszy wynik uzyskany w XXI wieku
skok wzwyż hala 2,06 Niemcy Arnstadt 06.02.2010 3.[10] wynik wszech czasów

Najlepsze wyniki w sezonie[edytuj | edytuj kod]

Stadion otwarty[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Wynik (m)
1999 Chorwacja Pula 1,80
2000 Chorwacja Zagrzeb 1,93
2001 Chorwacja Zagrzeb 1,95
2002 Jamajka Kingston 1,96
2003 Szwajcaria Zurych 2,01
2004 Słowenia Lublana 2,03
2005 Chorwacja Zagrzeb 1,95
2006 Węgry Somoskö 2,03
2007 Szwecja Sztokholm 2,07
2008 Turcja Stambuł 2,06
Hiszpania Madryt
2009 Chorwacja Zagrzeb 2,08
2010 Chorwacja Split 2,05
2011 Korea Południowa Taegu 2,03
2012 - DNS

Hala[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Wynik (m)
2001 Niemcy Arnstadt 1,90
2002 Francja Eaubonne 1,92
2003 Austria Wiedeń 1,92
2004 Austria Linz 1,98
2005 Niemcy Karlsruhe 1,99
2006 Słowacja Bańska Bystrzyca 2,05
2007 Rumunia Bukareszt 2,01
2008 Niemcy Weinheim 2,05
2009 Niemcy Karlsruhe 2,05
2010 Niemcy Arnstadt 2,06
2011 - DNS
2012 - DNS
2013 - DNS

Udział w ważniejszych zawodach[edytuj | edytuj kod]

Nazwa zawodów Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Mistrzostwa świata juniorów młodszych PolskaBydgoszcz 1999 skok wzwyż 1,75 8. miejsce
Igrzyska olimpijskie Australia Sydney 2000 skok wzwyż 1,92 8. miejsce (q)
Mistrzostwa świata juniorów Chile Santiago 2000 skok wzwyż 1,91 Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce
Mistrzostwa świata Kanada Edmonton 2001 skok wzwyż 1,94 6. miejsce
Halowe mistrzostwa Europy Austria Wiedeń 2002 skok wzwyż 1,92 10. miejsce (q)
Mistrzostwa świata juniorów Jamajka Kingston 2002 skok wzwyż 1,96 Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce
Mistrzostwa Europy Niemcy Monachium 2002 skok wzwyż 1,89 5. miejsce
Halowe mistrzostwa świata Wielka Brytania Birmingham 2003 skok wzwyż 1,96 4. miejsce
Młodzieżowe mistrzostwa Europy Polska Bydgoszcz 2003 skok wzwyż 1,98 Gold medal europe.svg 1. miejsce
Mistrzostwa świata Francja Paryż 2003 skok wzwyż 1,95 7. miejsce
Światowy Finał IAAF Monako Monako 2003 skok wzwyż 1,96 4. miejsce
Halowe mistrzostwa świata Węgry Budapeszt 2004 skok wzwyż 1,97 Bronze medal world centered-2.svg 3. miejsce
Igrzyska olimpijskie Grecja Ateny 2004 skok wzwyż 1,89 11. miejsce
Mistrzostwa świata Finlandia Helsinki 2005 skok wzwyż 1,88 10. miejsce (q)
Halowe mistrzostwa świata Rosja Moskwa 2006 skok wzwyż 2,00 Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce
II liga Pucharu Europy Słowacja Bańska Bystrzyca 2006 skok wzwyż 1,97 1. miejsce
Mistrzostwa Europy Szwecja Göteborg 2006 skok wzwyż 2,01 4. miejsce
Światowy Finał IAAF Niemcy Stuttgart 2006 skok wzwyż 1,90 6. miejsce
Halowe mistrzostwa Europy Wielka Brytania Birmingham 2007 skok wzwyż 1,92 4. miejsce
Mistrzostwa świata Japonia Osaka 2007 skok wzwyż 2,05 Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce
Światowy Finał IAAF Niemcy Stuttgart 2007 skok wzwyż 2,00 1. miejsce
Halowe mistrzostwa świata Hiszpania Walencja 2008 skok wzwyż 2,03 Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce
Igrzyska olimpijskie Chińska Republika Ludowa Pekin 2008 skok wzwyż 2,05 Silver medal-2008OB.svg 2. miejsce
Światowy Finał IAAF Niemcy Stuttgart 2008 skok wzwyż 2,01 1. miejsce
Halowe mistrzostwa Europy Włochy Turyn 2009 skok wzwyż 1,92 5. miejsce
Mistrzostwa świata Niemcy Berlin 2009 skok wzwyż 2,04 Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce
Światowy Finał IAAF Grecja Saloniki 2009 skok wzwyż 2,04 1. miejsce
Halowe mistrzostwa świata Katar Ad-Dauha 2010 skok wzwyż 2,00 Gold medal world centered-2.svg 1. miejsce
II liga drużynowych mistrzostw Europy Serbia Belgrad 2010 skok wzwyż 1,94 1. miejsce
Mistrzostwa Europy w Lekkoatletyce 2010 Hiszpania Barcelona 2010 skok wzwyż 2,03 Gold medal europe.svg 1. miejsce
Mistrzostwa świata Korea Południowa Tageu 2011 skok wzwyż 2,03 Silver medal world centered-2.svg 2. miejsce
Halowe mistrzostwa świata Polska Sopot 2014 skok wzwyż 1,94 6. miejsce

q- kwalifikacje

Złota Liga[edytuj | edytuj kod]

Blanka Vlašić w czasie mistrzostw świata w Osace w 2007

Złota Liga 2001[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Włochy Rzym 29.06.2001 skok wzwyż - DNS
Francja Paryż 6.07.2001 skok wzwyż - DNS
Norwegia Oslo 13.07.2001 skok wzwyż 1,85 10. miejsce
Monako Monako 20.07.2001 skok wzwyż - DNS
Szwajcaria Zurych 17.08.2001 skok wzwyż 1,91 7. miejsce
Belgia Bruksela 24.08.2001 skok wzwyż 1,91 6. miejsce
Niemcy Berlin 31.08.2001 skok wzwyż 1,90 4. miejsce

DNS - nie startowała

Złota Liga 2002[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Francja Paryż 5.07.2002 skok wzwyż 1,93 4. miejsce
Belgia Bruksela 30.08.2002 skok wzwyż 1,91 8. miejsce

Złota Liga 2003[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Norwegia Oslo 27.06.2003 skok wzwyż - DNS
Francja Paryż 4.07.2003 skok wzwyż 1,99 1. miejsce
Włochy Rzym 11.07.2003 skok wzwyż - DNS
Niemcy Berlin 10.08.2003 skok wzwyż 1,96 5. miejsce
Szwajcaria Zurych 15.08.2003 skok wzwyż 2,01 3. miejsce
Belgia Bruksela 5.09.2003 skok wzwyż 1,95 7. miejsce

DNS - nie startowała

Złota Liga 2004[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Norwegia Bergen 11.06.2004 skok wzwyż 1,96 3. miejsce
Włochy Rzym 2.07.2004 skok wzwyż - DNS
Francja Paryż 23.07.2004 skok wzwyż 1,99 3. miejsce
Szwajcaria Zurych 6.08.2004 skok wzwyż 2,00 2. miejsce
Belgia Bruksela 3.09.2004 skok wzwyż - DNS
Niemcy Berlin 12.09.2004 skok wzwyż - DNS

DNS - nie startowała

Złota Liga 2006[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Norwegia Oslo 2.06.2006 skok wzwyż 1,98 1. miejsce
Francja Paryż 8.07.2006 skok wzwyż 2,00 4. miejsce
Włochy Rzym 14.07.2006 skok wzwyż 2,00 1. miejsce
Szwajcaria Zurych 18.08.2006 skok wzwyż 1,97 3. miejsce
Belgia Bruksela 25.08.2006 skok wzwyż - DNS
Niemcy Berlin 3.09.2006 skok wzwyż - DNS

DNS - nie startowała

Złota Liga 2007[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Norwegia Oslo 15.06.2007 skok wzwyż 1,98 2. miejsce
Francja Paryż 6.07.2007 skok wzwyż 2,02 1. miejsce
Włochy Rzym 13.07.2007 skok wzwyż 2,02 1. miejsce
Szwajcaria Zurych 7.09.2007 skok wzwyż 2,04 1. miejsce
Belgia Bruksela 14.09.2007 skok wzwyż 2,03 1. miejsce
Niemcy Berlin 16.09.2007 skok wzwyż 2,00 1. miejsce

Złota Liga 2008[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Niemcy Berlin 1.06.2008 skok wzwyż 2,03 1. miejsce
Norwegia Oslo 6.06.2008 skok wzwyż 2,04 1. miejsce
Włochy Rzym 11.07.2008 skok wzwyż 2,00 1. miejsce
Francja Paryż 16.07.2008 skok wzwyż 2,01 1. miejsce
Szwajcaria Zurych 29.08.2008 skok wzwyż 2,01 1. miejsce
Belgia Bruksela 5.09.2008 skok wzwyż 2,00 2. miejsce

Złota Liga 2009[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Niemcy Berlin 14.06.2009 skok wzwyż 2,03 2. miejsce
Norwegia Oslo 3.07.2009 skok wzwyż 2,00 1. miejsce
Włochy Rzym 10.07.2009 skok wzwyż 1,97 2. miejsce
Francja Paryż 17.07.2009 skok wzwyż 1,99 1. miejsce
Szwajcaria Zurych 28.08.2009 skok wzwyż 2,01 1. miejsce
Belgia Bruksela 4.09.2009 skok wzwyż 2,00 1. miejsce

Diamentowa Liga[edytuj | edytuj kod]

Rok Konkurencja Punkty Miejsce
2010 skok wzwyż 32 1. miejsce
2011 skok wzwyż 18 1. miejsce[11]

Diamentowa Liga 2010[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Katar Ad-Dauha 14.05.2010 skok wzwyż 1,98 1. miejsce
Norwegia Oslo 4.06.2010 skok wzwyż 2,01 1. miejsce
Włochy Rzym 10.06.2010 skok wzwyż 2,03 1. miejsce
Francja Paryż 16.07.2010 skok wzwyż 2,02 1. miejsce
Szwecja Sztokholm 6.08.2010 skok wzwyż 2,02 1. miejsce
Wielka Brytania Londyn 13.08.2010 skok wzwyż 2,01 1. miejsce
Belgia Bruksela 27.08.2010 skok wzwyż 2,00 1. miejsce

Diamentowa Liga 2011[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Data Konkurencja Wynik (m) Miejsce
Chińska Republika Ludowa Szanghaj 15.05.2011 skok wzwyż 1,94 1. miejsce
Włochy Rzym 26.05.2011 skok wzwyż 1,95 1. miejsce
Stany Zjednoczone Nowy Jork 11.06.2011 skok wzwyż 1,90 2. miejsce
Szwajcaria Lozanna 30.06.2011 skok wzwyż 1,90 6. miejsce
Wielka Brytania Birmingham 10.07.2011 skok wzwyż 1,99 1. miejsce
Monako Monako 22.07.2011 skok wzwyż 1,97 1. miejsce

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Nagrody
Poprzednio
    Szwecja Carolina Klüft
Najlepsza Lekkoatletka Europy
   2007
Następnie
    Rosja Jelena Isinbajewa
Poprzednio
    Stany Zjednoczone Sanya Richards
IAAF World Athlete of the Year
   2010
Następnie
    -
Poprzednio
    Stany Zjednoczone Sanya Richards
Track & Field Athlete of the Year
   2010
Następnie
    -
Poprzednio
    Hiszpania Marta Domínguez
Najlepsza Lekkoatletka Europy
   2010
Następnie
    -
Poprzednio
    Chorwacja Janica Kostelić
Chorwacka Sportsmenka Roku
    2004
Następnie
    Chorwacja Janica Kostelić
Poprzednio
    Chorwacja Janica Kostelić
Chorwacka Sportsmenka Roku
    2007 -2010
Następnie
    -
Poprzednio
    Szwecja Kajsa Bergqvist
Najlepszy Kobiecy Występ w Skoku Wzwyż
    2007 - 2010
Następnie
    -

Przypisy

  1. Piotr Małachowski i 30 zwycięzców Diamentowej Ligi (pol.). Oficjalny portal Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. [dostęp 3 grudnia 2010].
  2. Croatia’s Vlašić voted 2010 European Athlete of the Year (ang.). European Athletics. [dostęp 7 października 2010]. [zarchiwizowane z adresu 2012-07-29].
  3. Rudisha and Vlasic are World Athletes of the Year – 2010 World Athletics Gala (ang.). iaaf.org. [dostęp 21 listopada 2010].
  4. Gala IAAF: Laureatami Vlasic i Rudisha (pol.). Sports.pl. [dostęp 21 listopada 2010].
  5. Weltrekordler David Rudisha Welt-Leichtathlet (niem.). leichtatletik.de. [dostęp 21 listopada 2010].
  6. 2010 WOMEN’S ATHLETE OF THE YEAR: Blanka Vlašić Soars To The Top (ang.). trackandfieldnews.com. [dostęp 30 grudnia 2010].
  7. Spectacular conclusion to 2011 Diamond Race in Brussels – Samsung Diamond League, FINAL (ang.). iaaf.org. [dostęp 17 września 2010].
  8. Problemy zdrowotne wykluczyły Blankę Vlasic (pol.). SportoweFakty.pl. [dostęp 31 lipca 2013].
  9. MŚ: Jessica Ennis-Hill nie wystąpi w Moskwie (pol.). SportoweFakty.pl. [dostęp 31 lipca 2013].
  10. Taki sam rezultat uzyskały także: Bułgarka Stefka Kostadinowa oraz Rosjanka Anna Cziczerowa.
  11. stan na 4 września 2011

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Wikimedia Commons